AD commentaar | Ongekende krimp, wat nu?

AD commentaar | Ongekende krimp, wat nu?

‘Recordkrimp Nederlandse economie’. En: ‘Economie Nederland krimpt 3,8 procent door corona, grootste daling sinds Tweede Wereldoorlog’. Koppen in Nederlandse kranten en ook prominent op het tv-journaal over de ‘ongekende krimp’, zoals gerapporteerd door het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) in Nederland.

Alleen in 2009 met de kredietcrisis werd met -3,5 procent een bijna zo grote terugval van de economie gemeten – en meegemaakt. Want om dit laatste gaat het: hoe voelt het om zo’n heftige economische crisis te ervaren? Als individu, als gezin. Maar ook als bedrijf, sector of als samenleving. Nederland heeft in driekwart eeuw zoiets ‘ergs’ nog niet meegemaakt, en zeker: hele branches en groepen zijn zwaar getroffen door de crisis die Covid-19 heeft veroorzaakt. Maar het rijke Nederland heeft een stootkussen; in de vorm van het bestaande sociale vangnet (werkloosheids- en in het slechtste geval een bijstandsuitkering) en ook met miljarden aan steunmaatregelen. Dan lijkt de klap van 3,8 procent krimp wel enigszins beheersbaar.

Hoe anders is dat verderop in hetzelfde Koninkrijk? In de Caribische landen van het Koninkrijk zou de vlag worden uitgehangen bij het nieuwsbericht dat het bruto binnenlands product met 3,8 procent zou zijn afgenomen. ‘Slechts’ 3,8 procent zou reden zijn voor een feestje, voor zover de coronaregels dat toelaten. De CAS-eilanden – zoals Curaçao, Aruba en Sint Maarten worden genoemd – hebben in werkelijkheid niet te maken met het dubbele en zelfs niet met het drievoudige, maar een grotere veelvoud van de Nederlandse krimp. Volgens de meest recente cijfers van de centrale banken: Curaçao -20,2 procent; Aruba -26,4 procent; en Sint Maarten -26,8 procent. Dat is niet alleen ongekend. Dat is ronduit dramatisch. En op de CAS is er géén sociaal vangnet. Sterker, de overheden zijn zo platzak dat het leeuwendeel van de liquiditeitssteun van Nederland linea recta naar de overheidsbegroting gaat om de gaten te vullen. Dat Curaçao economisch net iets minder kopje onder gaat, komt omdat Aruba en Sint Maarten nóg kwetsbaarder zijn met hun enkel op toerisme georiënteerde mono-economie. Maar als Nederland al jammert over het verlies van 3,8 procent is het wel duidelijk – zou het wel duidelijk moeten zijn – dat het zien wegslippen van een vijfde of een kwart van je economie niet zonder gevolgen kan blijven.

Natuurlijk is de relatieve omvang van het bbp op de CAS veel beperkter dan die van Nederland. Maar die bbp is hoe dan ook wel bepalend voor zaken als koopkracht, bedrijvigheid, werkgelegenheid, overheidsfinanciën, staatsschuld, de staat van de volksgezondheid en sociale zorg. Kortom: voor welvaart en welzijn. Die worden danig op de proef gesteld, maar vreemd genoeg speelt dat in de Curaçaose verkiezingscampagne nauwelijks een rol van betekenis. (Bijna) niemand heeft enig reëel idee hoe de gigantische krimp en het enorme verschil tussen uitgaven en inkomsten te overbruggen. Partijen lijken er zelfs gewoon niet mee bezig: geen concrete bezuiniging wordt overwogen, geen voorziening durven ze af te schaffen, hooguit is voor sommige de oplossing ‘samenwerken’ met Nederland. Het verwijt van inmenging in nationale aangelegenheden ligt echter op de loer, op grond waarvan ‘NL’ zich niet in het debat kan/mag mengen. Zie de reacties buiten de regeringspartijen PAR en MAN om. ‘Ongekend onrecht’ noemt voormalig coalitiegenoot PIN het Landspakket en de hervormings- en ontwikkelingsentiteit Coho zelfs. Terwijl er gezien de krimp, tekorten,

achterstanden en andere misstanden geen andere haalbare alternatieven zijn of worden gepresenteerd. Tegen beter weten in hopen dat deze nachtmerrie snel voorbij is, de economie als vanzelf aantrekt tot het oude niveau en het geld weer zomaar de staatskas binnen vloeit, is in elk geval géén oplossing. Partijen hebben tot 19 maart om met een deugdelijk verkiezingsprogramma te komen, welke zij idealiter door laten rekenen op hun financiële en sociaaleconomische gevolgen. Een Centraal Planbureau ontbreekt, maar de Studiedienst van de Centrale Bank CBCS beschikt over veel ervaring en expertise. Dán pas weet de kiezer welke partij(en) Curaçao uit deze depressie kan slepen.

Bron: Antilliaans Dagblad

6 Reacties op “AD commentaar | Ongekende krimp, wat nu?

  1. We hebben voor de CAS en BES 4 Knopsen nodig. Misschien dat het dan lukt om gejat onder controle te krijgen.

  2. Wat nu?

    Wat iedereen al heel lang zegt. Salarissen van bv Philip Martis, Yamil Lasten en nog meer hoger Management kan gewoon niet.
    Politieke vriendjes die als Ambtenaar thuiszitten.. Dat kan gewoon niet meer.

  3. Curaçao stevent al een aantal jaren af op een faillissement, COVID-19 heeft het alleen versneld!
    Idd is ook deze regering verantwoordelijk te houden voor de portemonnee evenals het ongeregelde zootje wat hiervoor allemaal heeft gezeten.
    Men heeft jarenlang niets gedaan aan het veel te zware overheids apparaat met zwaar overbetaalde figuren, thuiszitters en consultants!
    Pas toen Nl vw ging stellen, er werd nog snel even naar de hoogste schaal gesprongen, kwam er een beetje geforceerde beweging in.
    Yes 12.5% van de laagst betaalden.
    Het Forti zootje en hun vazallen komen er vooralsnog mee weg.
    Het is gewoon een vies zootje bij elkaar!
    Nepotisme our sang iedere keer weer. Van de dichter van de creative boekhouder Gijsbertha tot de dichter can McWilluam die nog even een ‘vrijwilligers job’ kreeg toegespeeld.

  4. We zouden, zonder covid, een krimp krijgen van ruim 3%.
    Dit kwam ook omdat er jarenlang weggekeken is. Het ambtenaren apparaat bijvoorbeeld bleef even groot en inefficiënt toen de isla de productie staakte.
    Er werd nog even een miljoenen Reddingspoging gedaan voor insel. Kortom het uitgaven patroon werd niet aangepast aan de inkomsten bronnen. Het land Curaçao nadert faillissement.
    En toen kwam covid.
    En alle maatregelen genomen, waren maatregelen die het eiland niet kon betalen. En dan krimpt de economie met maar 20%. Dankzij Nederland en nog steeds worden er geen maatregelen genomen om de tering naar de nering te zetten. En wat zou er gebeuren als Nederland niet meer de portemonnee trekt?
    Het zou voor hier ondenkbaar zijn. Maar wat als Nederland nu wel zijn uitgaven patroon veranderd om dat de inkomsten minder worden?

  5. Eugene Kennedy heeft er zeker deels schuld aan.

    Overigens dient Nederland (Lees belastingbetaler) straks gewoon die schulden terug betalen. De klap gaat nog komen!

  6. Weer de schuld van Eugene Rhuggenaath zeker? Hier hoor ik de wijsneuzen en kinderachtige accountantjes op dushi Curaçao niks over zeggen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *