28 C
Willemstad
• woensdag 17 augustus 2022

Laatste reacties

AntilliaansDagblad | ‘Giusti een echte leider’

Voormalig Isla-directeur Hernández lovend over zijn ‘ex-baas’

Willemstad – Slechts lovende woorden voor zijn ‘ex-baas’, die hij ‘een echte leider’ noemt: Luis Eduardo Giusti López, de naam die momenteel veelvuldig valt als het gezicht van de groep die als zogeheten preferred bidder geldt als de toekomstige operator van de Isla-raffinaderij.

Javier Hernández, die sinds hij van december 1994 tot 1 januari 2001 directeur was van de raffinaderij zijn hart heeft verknocht aan het eiland en aan de Isla, kent Giusti persoonlijk. Al jarenlang. Al van de tijd dat ze vanaf 1985 samen op de raffinaderij Cardón in Venezuela werkten, met Giusti als general manager.

,,Toen wisten we al dat hij een high-flyer was, snel de top zou bereiken”, zegt Hernández tegen het Antilliaans Dagblad. En zo geschiedde: Giusti werd kort daarop vicepresident van Maraven en in 1994 zelfs de president van moedermaatschappij PdVSA (Petróleos de Venezuela); in die tijd niet alleen in eigen land en in de regio, maar ook een internationale speler. Tot 1999, toen Giusti het veld moest ruimen in verband met de opkomst van beroepsmilitair Hugo Chávez, die – na een mislukte staatsgreep in 1992 – in 1999 president van Venezuela was geworden.

Giusti, petroleumingenieur en later privéconsulent, werd toen onder andere senioradviseur bij Center for Strategic & International Studies (CSIS), voornamelijk op het gebied van energie en Latijns-Amerikaanse aangelegenheden. Daarnaast zit hij in de adviesraad van Riverstone-Carlyle. Hij is, volgens CSIS, ook lid van de raad van bestuur en speciaal adviseur van de voorzitter van het Centre for Global Energy Studies in Londen. Van 2000 tot 2005 was hij non-executive director van Royal Dutch Shell, waar hij in 1967 zijn loopbaan was begonnen.

Hernández, in Spanje geboren, maar al jaren met de Nederlandse nationaliteit, woont nog altijd op Curaçao. Hij weet nog dat Giusti als grote PdVSA-topman vanuit Caracas het eiland bezocht. ,,Hij was toen mijn baas. Het moet 1997 zijn geweest. Hij gaf een speech in het auditorium van de Isla-raffinaderij. Die maakte geweldig veel indruk. Giusti is iemand met veel charisma, een persoon die altijd een staand applaus krijgt na afloop van zijn toespraak.”

Drie maanden geleden kwamen ze elkaar weer tegen, nadat Hernández daartoe een uitnodiging had gekregen. In de voormalige directiewoning op het Isla-terrein, waar tegenwoordig overheids-nv Refineria di Kòrsou (RdK) – namens het Land eigenaar van de terreinen en installaties – kantoor houdt.

‘Serieuze man met serieuze bedoelingen’

 

,,Hij is een serieuze man met serieuze bedoelingen”, zegt Hernández over Giusti. ,,Hij is niet degene met het vereiste geld, maar wel de man met de kennis en de contacten. Wat mensen op Curaçao zich moeten realiseren is dat het opstarten echt veel geld kost. Daar is financiering voor nodig. Banken en financiers willen dan, net als bij het verstrekken van een hypotheeklening, garanties in de vorm van solide onderpand: collateral. Welke garanties kan Curaçao, kan RdK, bieden? Erfpachtgrond is lokaal wel bekend, maar in het buitenland nauwelijks en vaak onvoldoende garantie.”

In het geval van Giusti/Socap Corp heeft de groep intussen al laten zien aan de headhuntingcommissie en RdK dat zij kan beschikken over de nodige fondsen. Zo weet Hernández, die met Giusti hierover en ‘in algemene termen’ heeft gepraat, onder andere over de staat waarin de raffinaderij zich bevindt.

,,Bij een raffinaderij gaat het om twee zaken die in orde moeten zijn: de ‘hardware’, zoals ik dat noem, dat wil zeggen de stalen installaties en machinerie, en de software, de mensen die de fabriek kennen en bedienen.” Over beide maakt de oud-directeur zich zorgen. Er moet veel geïnvesteerd worden in onderhoud en upgrading en helaas zijn er de afgelopen twee jaar veel medewerkers vertrokken.

De man die zegt dat hij veel ‘liefde en toewijding’ heeft voor de Isla, stelt dat zijn sterke punt altijd is geweest dat hij denkt en handelt als een ‘helikopter’. ,,Een alrounder die alles wat onder mijn beheer valt precies kent.” Zo ook in het Sint Elisabeth Hospitaal (Sehos), waar Hernández na de Isla enkele jaren leiding aan gaf: ,,Ik kende alle ruim 350 kamers en ook of ze op dat moment bezet waren of vrij.”

Giusti is volgens Hernández, ondanks zijn leeftijd van 77 jaar, ‘een echte leider’. Op de vraag of de tegenwoordig in de VS wonende Venezolaan kan voldoen aan de belangrijkste vereisten, waaronder de ‘proof of funds’ en de ‘proof of crude’ – ook wel POF en POK genoemd – zegt hij: ,,Ruwe olie is makkelijker, dat is een markt en een kwestie van zoveel mogelijk korting krijgen. Daar heeft Giusti zijn contacten.” Financiering is veel lastiger, mede vanwege het genoemde probleem van voldoende collateral, maar Hernández ‘weet zeker dat Giusti groepen met het benodigde vermogen kent’. ,,Dat moet ook wel, want anders had hij zich niet bij RdK gemeld als gegadigde.”

Zelf was Hernández als mededirecteur van de lokale groep Corc (Curaçao Oil Refinery Complex) eerder ook in de race om de nieuwe operator te worden. En Corc werd zelfs ook geselecteerd als preferred bidder, maar hun zakenpartner bleek niet over de brug te kunnen komen met de toegezegde gelden. Wat beweerd wordt – dat Corc de samenwerking opzegde omdat ze verwachtte financiering uit andere hoek te krijgen – spreekt Hernández krachtig tegen.

Voldoende beschikking over geldmiddelen is in deze industrie doorslaggevend. Het gaat om enorme bedragen en grote risico’s. De gedachte die weleens wordt opgeworpen dat het eiland en RdK het wel ‘zelf’ kunnen doen, verwijst de voormalige Isla-directeur onmiddellijk naar het rijk der fabelen.

Met een productie van 200.000 vaten per dag gaat het bij een prijs van 100 dollar per vat al gauw om 20 miljoen dollar. Het kan goed gaan, maar de risico’s zijn eveneens aanzienlijk. In geval van tijdelijke technische uitval, bijvoorbeeld. Bij een verlies van 1 miljoen per dag gaat het al snel om 30 miljoen verlies in een maand. Je moet dan over enorme reserves beschikken, en dat heeft Curaçao niet.”

Hij heeft alleen goede herinneringen aan zijn vroegere chef Giusti, die Hernández een capabel en serieus man noemt met de juiste kennis en contacten. ,,Maar eenvoudig is het zeker niet om de oude Isla nieuw leven in te blazen. De Curaçaoënaar wil het liefst droog zwemmen – zwemmen zonder dat z’n kleren nat worden – maar dat gaat eenvoudigweg niet. Er zal nog veel moeten gebeuren, vooral op financieel gebied, voor het herstarten van de raffinaderij een feit is.” Hijzelf (81 jaar) zwemt nog elke dag om in conditie te blijven. Voor raad en daad is hij altijd beschikbaar, mits serieus.

Bron: Antilliaans Dagblad

Artikel delen

7 reacties

  1. @Brian, volledig mee eens.

    Naast landbouw was er export van handgemaakte spullen. Dat is ook vakkundig de nek omgedraaid. Het had een industrie kunnen zijn, een van de verschillende economische pijlers onder een samenleving.

    Sommige pijlers zijn stevig, andere wat minder. Maar zoals alles hier, er wordt geen onderhoud gepleegd. En geen onderhoud betekend dat zo’n pijler gaat scheuren en afbrokkelen. Totdat de pijler instort.

    @kari, je schrijft:
    “Hoe oud iemand is is niet belangrijk als hij maar weet waar de hij de 500.000.000 moet halen. Vergeet niet het spin off effect voor ons allemaal en natuurlijk moet er gewerkt worden aan nieuwe economisch pilaren.”

    Het klopt wat je aangeeft.
    Leeftijd maakt niet uit, als hij maar over de brug komt met die hele grote zak met geld, waar hij later geen zeggenschap meer over heeft als hij het eenmaal gegeven heeft. (zie o.a. Covid-19 leningen, COHO, etc. )

    Het klopt dat het een spin off effect heeft.
    Er komen banen voor medewerkers, aannemers en toeleveranciers.
    Maar die komen er ook als we wat meer geven om de 14.000 mensen die onder de nieuwe rook wonen. En nieuwe minder vervuilende pijlers gaan ontwikkelen, die we dan ook gaan onderhouden.

    In 2020 had 46% (57.050) van de totale beroepsbevolking (124.021) een baan, 11% was werkzoekend (13.642) en 44% was economisch-niet-actief.
    (Bron CBS 2021)

    Deze laatste groep (54.562) doet dus om een of andere reden geen moeite om deel te nemen aan het arbeidsproces.

    44% van de beroepsbevolking neemt dus geen deel aan het onderhouden van de economische pijlers. We zullen maar niet ingaan op waar die 44% hun basis-$$ vandaan halen.

    Tijden van weleer zijn het verleden en van het verleden kan je veel leren. Mits je daarvan wilt leren en niet het wiel opnieuw gaat uitvinden.

  2. @kari, Voordat de Shell kwam hadden we een landbouw economie. Wellicht was niet iedereen rijk maar men kon leven en er was een grote samenhorigheid en familieleven. Toen kwam Shell (en later Texas) en ging men meer verdienen inderdaad maar veel mensen gingen ook rond Isla wonen en met meer verdienen gingen we ook meer uitgeven. De landbouw sector is ook zo de nek omgedraaid.

  3. TOC waar haalt U uw info vandaan. Het moet uit een gezogen duim zijn . Voordat de Shell kwam begin 20ste eeuw was er grote armoede op Curaçao. Toen Shell kwam kregen heel veel mensen werk, woning, gezondheidszorg, sportvelden, theaters, pensioen etc etc. niet te sprekn over de spin off effect voor de handel . Het was de tijd van de ” Riu di oro”. We moeten wel een beetje vertrouwen hebben in de onderhandelingsteam dat de nieuwe operator van de rafinaderij volgens de nieuwe mileu normen moet gaan werken. Hoe oud iemand is is niet belangrijk als hij maar weet waar de hij de 500.000.000 moet halen. Vergeet niet het spin off effect voor ons allemaal en natuurlijk moet er gewerkt worden aan nieuwe econmisch pilaren.

  4. @Toc, Ik hoor de politici nog zeggen. Wij kunnen het Singapore zijn van de Caribbean.

    Alleen weten ze niet wat men daar hebben gedaan om zo welvarend te worden.

  5. Een 81 jarige Rhino die verteld over de glorie dagen van weleer……

    Vroeger waren er geen pijpen die giftige rook uitstoten, vroeger werd er handel gedreven en mensen opgeleid tot handwerker. Vroeger kende men een vak en maakte men ook winst. Vroeger was er welvaart voor iedereen.

    Totdat de Shell kwam, die bracht een hoop ellende naar het land. Mannen verlieten de gronden, vergaten de familie, gingen naar Campo. Het land verarmde, maar een handje vol mannen werden steenrijk. De Mannen waren euforisch, want ze hadden het nog nooit zo goed gehad. Ze vergaten het verleden.

    Totdat de Shell vertrok, die bracht nog meer ellende naar het land. Mannen werden ontslagen, liepen langs de kant, gingen naar Campo. Het land verarmde, maar een handje vol mannen werden steenrijk. De Mannen waren in mineur, want ze hadden het ooit zo goed gehad. Ze dachten aan het verleden.

    Totdat ook Campo sloot.

    Nu nog een laatste stuiptrekking, een poging om de tijden van weleer terug te krijgen. 2200 gegadigden om de oude zwaar vervuilende ketels opnieuw op te starten. Om 14.000 mensen weer te voorzien van giftige dampen… Voor een handje vol mannen die steenrijk willen worden, die aan de goede tijden van vroeger denken. Niet de tijden van voor de Shell.

    Generaties zijn verloren gegaan. Men had zoveel meer kunnen zijn. Handelscentrum, Wetenschap en Onderzoek centrum, Opleidingseiland. Voorzieningen Land en Tuinbouw. Eigen fabrieken voor export.

    Ik hoop dat ik het mag meemaken…… De broodnodige mentaliteitsverandering.

Geef een reactie

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Lees ook

Zoeken

- Advertentie -

Democracy now! | Thursday, July 28, 2022

Democracy Now! is a national, daily, independent, award-winning news program hosted by journalists Amy Goodman and Juan Gonzalez. Democracy Now!’s War and Peace Report provides our audience...

Extra | Journaal 28 juli 2022

Elke werkdag het laatste nieuws van Extra, nu ook in het Nederlands. Bron: Extra

DH | Wuite reminds The Hague to include Caribbean Netherlands

THE HAGUE--Member of the Second Chamber of the Dutch Parliament Jorien Wuite of the Democratic Party D66 on Thursday reminded the Dutch government of the fact that...

Democracy now! | Wednesday, July 27, 2022

Democracy Now! is a national, daily, independent, award-winning news program hosted by journalists Amy Goodman and Juan Gonzalez. Democracy Now!’s War and Peace Report provides our audience...

Extra | Journaal 27 juli 2022

Elke werkdag het laatste nieuws van Extra, nu ook in het Nederlands. Bron: Extra

DH | Jacobs: Secret audio recordings create a dangerous precedent

PHILIPSBURG--Prime Minister Silveria Jacobs (National Alliance) does not condemn the threats made by Minister of Public Housing, Environment, Spatial Development and Infrastructure VROMI Egbert Doran (National Alliance)...