Ingezonden | Op naar 2021, salud!

Ingezonden brief

Uw ingezonden brief in de Knipselkrant Curacao? Stuur uw brief voor 21:00 uur naar emailadres INGEZONDEN. Wij publiceren uw brief zonder deze in te korten. De redactie van de Knipselkrant Curacao is niet verantwoordelijk voor de inhoud. Ingezonden stukken die opruiende of dreigende taal bevatten worden door ons niet gepubliceerd.

Vandaag laten we Chris Jager aan het woord.

Bijgaande grafiek laat zien de aan Covid overleden in NL per leeftijdsgroep (situatie per 6 juli, 6113 personen). Daarbij is er rekening gehouden met de omvang bevolking pér die leeftijdsgroep (er zijn bijv. minder 80-85 jarigen dan 50-55 enz.). Wat opvallend is o.a. dat je heel duidelijk ziet dat ouderen v.a. ca. 80 jaar een signifikant hogere sterftekans hebben.

(situatie per 6 juli, 6113 personen)

Bovendien neemt die kans exponentieel toe, en niet af. Dat laatste (dat afnemen) zien wij in grafieken waarbij géén rekening is gehouden met de bevolkingsomvang per leeftijdsgroep. Een nogal essentieel verschil. Vreemd genoeg is een dergelijke grafiek niet te vinden op de (overigens prima) webside van de RIVM (evenmin die van de WHO). Waarom niet is mij een raadsel.

Misschien is het te confronterend voor de ouderen of wordt het demotiverend geacht voor jongeren/middelbare leeftijd om zich aan de maatregelen te blijven houden.

Ook hier blijkt weer dat het virus mild is. De sterfte t.g.v., hoe erg het ook op individueel nivo is, is mild t.o.v. bijv. hartfalen en zelfs een gewone griepgolf. En aan bijv. honger, malaria en de gevolgen van luchtverontreiniging overlijden vele malen meer mensen dan aan Covid (zie WHO.com). Bovendien richt het virus zich heel duidelijk op ouderen. En dus niet op iedereen (zoals bijv. ebola) of juist jongeren (bijv. Spaanse griep of aids) wat veel erger is daar het effekt op het aantal levensjaren dan vele malen groter is.

Zo bezien mogen we echt niet klagen en is dat relatief positief. Zo ook geldt dat voor het aantal ziekenhuisopnames en de ernst van de klachten wat percentueel gezien kennelijk aan het afnemen is, bijv. te St. Maarten, Nederland en ook Aruba. Als dat een trend is die zich doorzet is dat veel belangrijker dan het aantal geinfecteerden en goed nieuws; zowel voor de eventuele patient als voor het beroep op de zorgcapaciteit.

De grafiek laat wellicht ook de verklaring zien voor het feit dat steeds meer jongeren en mensen van middelbare leeftijd moeite hebben zich aan de preventieve maatregelen te houden. De kans op sterfte is heel laag voor hen en dus neemt de motivatie af. Begrijpelijk maar niet goed; verspreiding moet immers voorkomen worden, m.n. naar ouderen toe.

Het virus is verder ook in ander opzicht niet a-selekt; met name personen met overgewicht/obesitas zijn het slachtoffer. In het begin van de epidemie kampte ruim 75% in NL van degenen die op de IC kwamen te liggen daarmee (van Rossum, hoogleraar obesitas). Bovendien had naar schatting in juni 70 a 75% van de overledenen onderliggende klachten, tot 40 jaar 100%. En dat zijn hoge percentages. Op Curaçao kampt maar liefst 65% van de bevolking met overgewicht/obesitas (2018, VIC.cw) en is dat dus alle reden daar iets aan te gaan doen. Bekend, maar het gebeurd maar niet (preventiebeleid: kiko?) en is er extra reden om verspreiding van het virus hier zo veel als mogelijk is, tegen te gaan. Waarbij er dan wel s.v.p. ook met economie/werk en inkomen rekening wordt gehouden.

Nu hebben we 0 patienten in het hospitaal met Covid, 82 Amerikaanse medici die hier weinig hebben uitgevoerd en zo’n 22.000 mensen zonder werk en inkomen en duizenden met voedselgebrek. Waar is hier de balans? Het lijkt wel alsof dat niet telt en deze grote groep werklozen wordt beschouwd als melaatsen of “chagrijn onder de bevolking” (PAHO) die even geen recht van spreken hebben en hun mond dienen te houden. De aktieven hebben een wel héél hoge prijs betaald t.o.v. de ouderen en niet-aktieven.

Van een gebalanceerde aanpak is te weinig sprake geweest. Met dank aan onze toenmalige MinEZ en MEO die destijds te weinig van zich hebben laten horen. Aanvankelijk was dat begrijpelijk, er was nog te veel onbekend, later was dat een ander verhaal. Dat had wel beter gekund.

Iets voor de evaluatie volgend jaar als we betere tijden tegemoet gaan en de zon ook figuurlijk weer gaat schijnen in dit deel van het Koninkrijk.

Op naar 2021, salud!
Chris Jager,
Curacao

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *