27 C
Willemstad
• vrijdag 12 augustus 2022

Laatste reacties

Ingezonden | Naar een structurele opleving van onze democratie (3)

Ingezonden-brief
Ingezonden brief

Uw ingezonden brief in de Knipselkrant Curacao? Stuur uw brief voor 17:00 uur naar emailadres: INGEZONDEN. Wij publiceren uw brief zonder deze in te korten. De redactie van de Knipselkrant Curacao is niet verantwoordelijk voor de inhoud. Ingezonden stukken die beledigende of discriminerende taal bevatten worden door ons niet gepubliceerd.

Vandaag laten we Eelco Rosario aan het woord

In dit derde artikel van de serie wil ik mijn beloofde uiteenzetting van de misvatte interpretatie van de volkssoevereiniteit (vs) inleiden aan de hand van het werk van twee filosofen die wereldwijd het meeste invloed hebben uitgeoefend op de (ook wat mij persoonlijk betreft) steeds evoluerende problematiek van die soevereiniteit, namelijk John Locke’s ‘Twee Verhandelingen over de Overheid’ uit 1690 en Jean Jacques Rousseau’s ‘Van het Sociaal Contract’ uit 1762. Alle visies met betrekking tot de volkssoevereiniteit die daarna vertoond zijn, kunnen beschouwd worden als reacties op de opvattingen die door Locke en Rousseau in vermelde werken zijn geuit.

Voor beiden gold met betrekking tot het idee van de vrijheid en gelijkheid van ieder mens en ten aanzien van het sociaal-politiek gebeuren dat eigenschappen die onder de mensen ongelijkheid veroorzaken zoals sociale klasse, sekse, ras, godsdienst en dergelijke niet in de eerste plaats mochten gelden zoals dat vroeger wel het geval was. Ook waren de zelfwerkzaamheid en -verantwoordelijkheid van elke mens voor beiden essentiële levensbeginselen. Terwijl voor Locke de burger soeverein was en de hoogste macht in het land bij de meerderheid van de burgers berustte, lag dat voor Rousseau bij het volk als geheel.

Het grote verschil tussen hun visies lag in hun praktische uitwerking van de volkssoevereiniteit. Terwijl die voor Locke in het parlement als de stem van het volk belichaamt dient te worden, was voor Rousseau elke vorm van overheid een gruwel, de bron van alle onrechtvaardigheid. Zijn ideaal voor de uitwerking van de volkssoevereiniteit was het algeheel regeren van het volk middels regelmatige volksvergaderingen ter vastlegging en uitvoering van haar algemene wil, die hij zodanig had uitgewerkt dat alle leden van de gemeenschap al hun rechten overdragen aan de volkssoevereiniteit, die door hem beschouwd werd als de vertegenwoordiger van die algemene wil. Die opvatting bleek later de adder in het gras van Rousseau’s visie te zijn.

Uit het historische debat tussen die twee visies is die van Locke vooral als de duidelijke winnaar gekomen, als blijkt dat die van Rousseau steeds door zowel linkse als rechtse ideologen wordt omarmd, waarbij de ‘algemene wil’ zodanig verminkt verder wordt uitgewerkt, dat de rechten van het volk, met gebruikmaking van al de tactieken uit ‘De Vorst’ van Machiavelli, geüsurpeerd worden en het volk, of wel met dictaturen van een minderheid over de meerderheid of zelfs met absolute macht, zo onder dwang gehouden wordt dat de gevoelsmens Rousseau daardoor in zijn graf moet liggen te gruwen nu zijn democratische idealen met behulp van zijn eigen visie zo verkracht werden en nog worden.

Ook Locke’s overwinning is niet zonder schade behaald, alhoewel die niet door zijn leer is veroorzaakt maar eerder het gevolg is van de misvatte interpretatie die de meeste aanhangers van die visie (zoals bijvoorbeeld dus de meerderheid van de politieke elite in Nederland en ‘dientengevolge’ bij onze eilanden) aan de volkssoevereiniteit hebben gegeven. Terwijl ik in het volgende artikel meer in concreto zal stilstaan bij die misvatte interpretatie, wil ik ter afronding van dit artikel verwijzen naar de betwistbaar grootste Nederlandse staatsman en -geleerde Johan Rudolf Thorbecke, die de volkssoevereiniteit heeft aangeduid als ‘de beweegoorzaak van onze vormdriftige tijd die de beste mogelijkheden biedt om de burger tot zelfwerkzaamheid te stimuleren, vanuit het besef dat hij mederegeert zonder welk besef de Staat niet op nationale kracht berust’.

Desondanks is, zoals bekend uit opiniepeilingen van de laatste tientallen jaren, gebleken dat evenals bij ons ook in Nederland een aanzienlijk gedeelte van het volk groot gebrek aan vertrouwen heeft in het functioneren van hun democratie, dus ook in de fundering van die nationale kracht in hun land.

Elco Rosario,
Sint Maarten

Artikel delen

Dit artikel is geplaatst in

Geef een reactie

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Lees ook

Zoeken

- Advertentie -

Democracy now! | Thursday, July 28, 2022

Democracy Now! is a national, daily, independent, award-winning news program hosted by journalists Amy Goodman and Juan Gonzalez. Democracy Now!’s War and Peace Report provides our audience...

Extra | Journaal 28 juli 2022

Elke werkdag het laatste nieuws van Extra, nu ook in het Nederlands. Bron: Extra

DH | Wuite reminds The Hague to include Caribbean Netherlands

THE HAGUE--Member of the Second Chamber of the Dutch Parliament Jorien Wuite of the Democratic Party D66 on Thursday reminded the Dutch government of the fact that...

Democracy now! | Wednesday, July 27, 2022

Democracy Now! is a national, daily, independent, award-winning news program hosted by journalists Amy Goodman and Juan Gonzalez. Democracy Now!’s War and Peace Report provides our audience...

Extra | Journaal 27 juli 2022

Elke werkdag het laatste nieuws van Extra, nu ook in het Nederlands. Bron: Extra

DH | Jacobs: Secret audio recordings create a dangerous precedent

PHILIPSBURG--Prime Minister Silveria Jacobs (National Alliance) does not condemn the threats made by Minister of Public Housing, Environment, Spatial Development and Infrastructure VROMI Egbert Doran (National Alliance)...