Ingezonden | Cura-crèche

Ingezonden brief

Uw ingezonden brief in de Knipselkrant Curacao? Stuur uw brief voor 21:00 uur naar emailadres INGEZONDEN. Wij publiceren uw brief zonder deze in te korten. De redactie van de Knipselkrant Curacao is niet verantwoordelijk voor de inhoud. Ingezonden stukken die opruiende of dreigende taal bevatten worden door ons niet gepubliceerd.

Vandaag laten we George Lichtveld aan het woord.

Er bestond al niet veel achting voor het niveau waarop bepaalde politici menen invulling te moeten geven aan de bestuurlijke taak die door het volk aan hen is toevertrouwd, maar dat gestuntel van de laatste tijd slaat wel alles. Er is duidelijk iets mis met Statenleden die vinden dat zij o zo politiek gewiekst te werk gaan terwijl die hele bekrompen opstelling om door middel van het wegblijven uit de Statenvergadering het benoemingsproces van een nieuwe parlementariër tegen te werken, slechts laat zien hoe onvolwassen deze kleuters wel zijn.

Dit gedrag is symptomatisch voor een groep van politici die opgezadeld zitten met een bestuurlijke taak waarvoor zij totaal ongeschikt en onvoorbereid zijn, een taak die hun bevattingsvermogen verre overstijgt dit terwijl zij zich bovendien voornamelijk laten leiden door hun beperkt referentiekader, hun complexen en hun Maslowiaanse behoeftepatronen.

Dit gebeuren rond het boycotten van de aanstelling van een nieuw Statenlid vertegenwoordigt de meest recente absurditeit die deze politieke jongleurs begaan hebben en bevestigt wederom de dwaze en klungelige roes waarin deze Statenleden verkeren, een roes die wel eens fataal zou kunnen blijken te zijn voor ons Land. Curaçao gaat het niet redden met dit soort kleuters aan de macht.

Wij gaan ten onder aan de kinderachtigheid van parlementariërs die zichzelf overigens geweldige politieke schaakmeesters wanen terwijl al hun zetten juist getuigen van gedachtepatronen die voornamelijk gevoed worden door koloniale kleinzerigheid en een miezerig soort afrekenen met politieke opponenten. Het gaat dit soort lieden niet om het op een volwassen en constructieve manier bijsturen van de coalitie maar enkel om het bewerkstelligen van het ultieme doel, het ten val brengen van de regering, dat schijnt een doel op zich te zijn.

Kleuters zijn het, die er enkel op uit zijn om elkaar een poepie te laten ruiken en daarbij ziekelijk blijven zeuren over het respect dat zij wel verdienen. Van dit niveau volksvertegenwoordigers moet het land het hebben, dit zijn de politici waar wij aan overgeleverd zijn, die ons lot bepalen en dit allemaal in een wereld die steeds ingewikkelder wordt en juist smacht naar goed opgeleide, integere, evenwichtige en verstandige landsdienaren die de hantering van staatsregimes begrijpen en daar ook goed mee weten om te gaan.

Meer dan ooit doen voelen wij dat gemis, het land is nimmer voorheen zo onbestuurbaar gebleken.

Gevoelens van totale ontreddering beginnen toe te nemen, overal resoneert de vraag wat voor zin het heeft om verkiezingen aan te gaan indien de ruif waaruit kandidaten worden gekozen geen kwalitatief betere gegadigden kan aanbieden. Duidelijk is de tendens waarneembaar naar het zoeken van staatkundige toenadering tot Nederland. Velen zien als enige hoop op overleving het aanhaken aan de kwalitatief hogere bestuurlijke cultuur van het moederland. De sterke tendens naar het willen opgaan in de Nederlandse staatsstructuur is een teken dat men het geloof in eigen kunnen thans echt begint te verliezen.

Ik ben echter de mening toegedaan dat de oplossing voor Curaçao niet zozeer ligt in het opnemen van het eiland in de Nederlandse staatsstructuur; het omzetten in een provincie of gemeente (of openbaar lichaam) zal geen bestuurlijke wonderen doen verrichten zolang ook niet de kern van onze problematiek wordt aangepakt, namelijk een verbetering van het kwalitatief niveau van onze lokale politici. Het Statuut en onze Staatsregeling (en de daaruit volgende regelingen) zijn in hun essentie goede regelingen die, mits toegepast op de wijze waarvoor zij bestemd zijn, even vruchtbaar kunnen werken als welke andere Nederlandse structuur dan ook.

Curaçao zal als provincie of gemeente er ook een puinhoop van maken indien cruciale functies worden ingevuld door dat soort van politieke lapzwansen die ook nu er een potje van maken. Niet het systeem is verkeerd maar de politici schieten tekort.

Dat figuren als Córdoba, Dos Santos en Cooper gaan dwarsliggen verbaast onderhand niemand, die hebben altijd wel hun eigengereide agenda gehad met lak aan het bestuurlijk regime wanneer het hun niet uitkomt. Met dit soort recalcitrante figuren valt geen land te bezeilen.

Wil Curaçao overleven dan moeten wij het ‘houtje-touwtje’-dorpsniveau zien te overstijgen. Het is allemaal veel erger dan we denken. Dit soort salon-politici tot daaraantoe, verbazend is echter dat een van de weinige academisch geschoolde Statenleden, Marilyn Moses, zich ook in allerlei gekunstelde bochten wringt om door middel van een onsamenhangend verhaal over het wel of niet Statenlid zijn van Marilyn Alcalá-Wallé, haar kinderachtig wegblijven te motiveren.

Ik snap niet waarom tot weldenkendheid in staat zijnde mensen steeds maar weer het oor te luister leggen bij verkeerde adviseurs. In de waan heel spitsvondig te zijn geweest schaart zij zich nu ook onder de groep van kleingeestige salon-strategen die zich verbeelden een sluwe zet te hebben bekokstoofd. De onzinnigheid druipt er gewoon van af.

Wanneer zelfs academici zoals Moses door de mand vallen als bespeelbare, onbedachtzame meelopers, wat valt er dan te verwachten van de rest van de hummels uit de kindercrèche?

George Lichtveld,
Curaçao

6 Reacties op “Ingezonden | Cura-crèche

  1. Joep Meloen

    @ Curacao Independiente,

    Spelregels hebben niets te maken met het wel of niet integer handelen van een persoon. Je bent eerlijk en integer of je bent het niet. Velen hebben daar geen regels voor nodig, anderen weer wel. Wie de regels nodig heeft om integer gedrag af te dwingen behoort eigenlijk niet thuis op posities waar integriteit van groot belang is.
    Mij hoef je niet te vertellen dat ik andermans spullen niet moet meenemen. Ze zijn niet van mij, ik heb er niet voor betaald of gewerkt, dus blijf ik er uit mijzelf al vanaf. Anderen hebben daar volledig lak aan en jatten wat ze jatten kunnen. Je kunt nog zoveel regeltjes voor hen maken, maar zodra ze de kans hebben dan gaan ze weer de fout in.

    Ergo, dit gedrag van de Statenleden van de oppositie zullen we met of zonder regels, met of zonder Curacaose regeltjes etc ook gaan zien. Dit gedrag zit nu eenmaal in hen, dat krijg je er niet meer uit. Het zit als het ware in hun DNA.
    Iets samen delen zit hier ook niet in het DNA van velen, ze denken alleen aan zichzelf: ‘hoe kan ik alles wat er beschikbaar is in bezit krijgen’ en dus niet ‘hoe kunnen we als gemeenschap vooruit komen door de gezamenlijke middelen goed te benutten’. Sommigen zullen dan weer zeggen dat dit in het DNA zit als gevolg van de slaventijd en dus is het weer de schuld van Nederland en niet van henzelf. Veel van je gedrag neem je over van je ouders, je omgeving etc dus wanneer zij het verkeerde voorbeeld geven dan begin je vanzelf te denken dat dit normaal is.
    Ik snap dat we graag hopen dat we de oorzaken van dit ongewenste gedrag af kunnen wentelen op iemand anders, op een andere entiteit of zelfs een ander land, maar we moeten eens gaan leren om eerlijk tegenover onszelf te zijn.
    Nederland is niet de oorzaak van dit integer handelen. Nederland heeft ook niet de regels gemaakt, dat hebben wij zelf gedaan, mede doordat we de regels in de afgelopen 50 jaar nooit hebben aangepast, terwijl we daar alle kans voor hadden. Derhalve zijn we gewoon zelf schuldig en dat moeten we gewoon accepteren.

  2. Curacao Independiente

    De huidige spelregels is een copy paste van de Nederlandse regering, met hier en daar in aangepaste vorm. Ik denk meningen als de schrijver dhr. Lichtveld vergeten dat wij in de Caribbean liggen en ons met al de Europese invloeden nooit en te nimmer kunnen vergelijken met Nederland. Ons cultuur, ligging (geopolitiek, weersinvloeden, tijdzone enz.), samensmelting van inwoners uit verschillende landen, eiland structuur, pas niet met de Nederlandse zijnde vasteland, met minimale samensmelting, geopolitiek Europa heeft geen landen met een economische embargo’s te maken, natuurlijke tegenspoed komt bijna niet voor enz. Curaçao heeft bestuurlijk stabiliteit hard nodig dat is niet van nu, maar decennia’s het geval. Niet onze politici maar de spelregels maken de huidige impasse mogelijk. Het is tijd om ten eerste te herkennen dat wij in de huidige vorm voor samenstelling van een regering niet werkt om stabiliteit te bevorderen, en toe is aan vernieuwing een andere invulling, dus verandering van de spelregels. Met als doel het waarborging van daadwerkelijk stabiliteit, continuteit en om nieuwe gekozen regering de nodige tijd gunt om zich te bewijzen tijdens 4 jaren regeringstermijn. Zonder aan de pijpen van opgelegde bestuur te hoeven dansen waaronder de Gouverneur, iemand die niet eens gekozen is door het volk, is dit democratie?

  3. Parlementariers? De oppositie, noem het idd maar ziekelijke klungels en dat niet alleen het zijn ook nog ‘ns corrupte dieven en misdadigers. Ze houden de poot stijf enkel en alleen om te sarren en nog betaald krijgen ook, we zouden ‘n soort president van de philippijnen moeten hebben, die weet wel raad met dit soort.

  4. George Lichtveld. Jorge, kort en bondig samenvattend wil en zal ik jouw ingezonden “bezorgdheid” in één vorm persen. Allereerst heb je volkomen gelijk kerel. Maar let op George en oordeel voor jezelf. Terecht zul je willen weten: Zijn deze regeringsleden vriendelijk, edelmoedig en attent jegens anderen en speciaal het volk? Hoe staat het met respect voor ouderen onder het volk? Getuigt deze personen (Regering.) in kwestie werkelijk van bescheidenheid en nederigheid, of zijn zij opschepperig, dom, kortzichtig en eigenzinnig? Zie je George zelfbeheersing en evenwichtigheid in de regering of in plaats daarvan zwakheid en kinderachtigheid zoals jij zelf opmerkt in jouw schrijven? Hoe staat het, aangezien een groot deel van hun leven uit werken moet bestaan die tot nut moet dienen in een voorspoedige toekomst voor het volk, dat dit alles zich manifesteert met tekenen van luiheid, gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel en/of een verkwistende aard wat geld betreft? Hoe staat het met plannen voor de toekomst? Met deze mensen aan het roer heeft Curacao helemáál geen toekomst. Al 51 volle jaren zijn deze mensen aan het rotzooien. Gevaartekens doemen reeds op voor ons geliefd eilandje George, zelfs een blind paard kan het zien. De wrijving die dit alles veroorzaakt, wordt alleen maar erger. Er is haast bij en het volk zal stellig mee instemmen dat deze haast gepast is. Het wordt steeds moeilijk voor deze arme mensen George. Deze regering MOÉT weg, er ís geen andere keus of oplossing. Ik persoonlijk zie en voel een veel en veel ergere 30 Mei op komst, en dit zal stellig het einde zijn van ons prachtig eiland als het zou gebeuren. Nederland moet kost wat kost deze orkaan van geweld van ons eiland afwenden. Nú optreden Nederland, en stel het niet uit.

  5. Zo is dat. Een kleuterklasje. Soortgenoten, van deze door Lichtveld genoemde personen, in een bepaalde dierentuin in Apeldoorn zijn slimmer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *