28 C
Willemstad
• dinsdag 18 mei 2021 21:59

ParadiseFM | 50.000 mensen volledig gevaccineerd

Meer dan 50.000 mensen op Curaçao zijn inmiddels volledig gevaccineerd. Zij hebben beide coronavaccinaties ontvangen. Ruim 80.500 mensen hebben hun eerste prik ontvangen. Bijna 83.000 mensen hebben...

Democracy now! | Tuesday, May 18, 2021

Democracy Now! is a national, daily, independent, award-winning news program hosted by journalists Amy Goodman and Juan Gonzalez. Democracy Now!’s War and Peace Report provides our audience with...

Extra | Journaal 18 mei 2021

Elke werkdag het laatste nieuws van Extra, nu ook in het Nederlands. Bron: Extra

Nu.cw | Motie Staten vraagt meer versoepelingen, waaronder avondklok naar middernacht

De Curaçaose regering wordt in een motie van het parlement vandaag verzocht de coronamaatregelen verder te versoepelen. En dat op de dag dat premier Rhuggenaath in een...

Nu.cw | 62 Procent inmiddels gevaccineerd, prik nu vanaf 16 jaar

62 Procent van het aantal mensen op Curaçao dat gevaccineerd mag worden heeft inmiddels een eerste prik gehad. Er is dus nog een grote groep, ruim 30...

DolfijnFM | Groep acht van de Emmy Bertholdschool moet EFO toets hoofdrekenen over doen

WILLEMSTAD – Groep acht van de Emmy Bertholdschool moet de EFO Hoofdrekentoets overdoen. Afgelopen dinsdag deden ze die toets voor het eerst. Maar door een vergissing van...
- Advertisement -spot_img

Column Den Cayente | Het argument voor een zakenkabinet

HomeLandenArubaColumn Den Cayente | Het argument voor een zakenkabinet

Column Arien Rasmijn

Politici die ik spreek hebben geen zin in september. Ze kijken nu al uit naar 2025.

Eigenlijk is het heel simpel. De komende verkiezingen gaan nergens over. Er valt nagenoeg niks te halen voor de partijsponsoren, families van loyalisten die altijd een graantje mee mochten pikken, bloedzuigende carpata’s die tot voor kort altijd wel in waren om hard campagne te voeren voor de juiste beloning.

Dat betekent dat er ook nagenoeg niks te halen valt voor degenen die als overwinnaars uit de strijd op het pluche komen.

De pandemie, de daaruit vloeiende economische ramp en de stille overname achter de schermen door Nederland in ruil voor coronasteun hebben alle lucht weggezogen en het Arubaanse politieke ecosysteem is zo abrupt over de kop gegaan dat een heleboel mensen nog steeds niet weten wat ze moeten doen of als lamgeslagen slachtoffers van een zwaar ongeluk gewoon proberen door te gaan met campagnevoeren alsof er niets gebeurd is.

Wie nu gaat regeren heeft geen strooigoed meer om de kleintjes koest te houden. Sterker nog, de volgende regering zal heel onpopulaire beslissingen moeten maken. Dat weten stemmers ook wel, en dus zijn er voor de lidernan ook geen schreeuwende menigtes nu, geen fanatieke palanca’s die voor dag en dauw opstaan om hun pantoffels te dragen.

Het Arubaanse politieke contract, het enige doorlopende contract dat tot nu toe zonder enige discussie werd gerespecteerd, is kapot. Niet voortschrijdend inzicht, schuldgevoel of een nieuwe generatie van bestuurders die met Couchi Boulo wilden breken, maar een pandemie moest eraan te pas komen om dat te laten gebeuren.

Het hangt al enige tijd in de lucht dat op een gegeven moment ontslagen zullen moeten vallen binnen de ambtenarij. Of het nou direct in opdracht is van Nederland als voorwaarde voor een volgende tranche, of als gevolg van het uiteindelijk wegvallen van diezelfde steun na de zomer. Daarnaast ziet het er ook niet naar uit dat het toerisme binnen afzienbare tijd weer volledig herstelt. Aruba zit letterlijk in een val waar we niet uit kunnen zonder dat we, net als in de film ‘127 Hours’, letterlijk een ledemaat zullen moeten wegsnijden om weg te kunnen komen. Dit gaat pijn doen en voor lange tijd traumatische gevolgen hebben voor heel het eiland.

We roepen graag dat het ambtenarenapparaat te groot is en dat is gewoon waar, maar we vergeten daarbij die andere harde waarheid, namelijk dat vaak meerdere huishoudens afhankelijk zijn van een zo’n ambtenarensalaris en dat heel veel gaat omvallen als ‘het vet dat wordt weggesneden’ niet elders terecht kan voor werk. De verwachting is dat veel mensen na hun ontslag simpelweg nergens anders terecht zullen komen, wat al heel gauw zal leiden tot grote sociale problemen. Het ergste moet dus nog komen.

Daarom wordt vanuit Nederland zoveel extra geld gestoken in justitie en handhaving hier, terwijl aan de andere kant de zorg totaal volgens de Rutte-doctrine van de afgelopen tien jaar (en de komende vier, want die knakker wordt gewoon herkozen) wordt uitgekleed. Ik kan me heel goed voorstellen dat niemand het zakmesje wil oppakken. Maar iemand zal het moeten doen. Politici die ik spreek hebben geen zin in september. Ze kijken nu al uit naar 2025. De coronacrisis zal dan verleden tijd zijn en er zal weer gebouwd kunnen worden.

Het enige wat nu valt te winnen is een pak slaag. Vier jaar lang afbreken, mensen teleurstellen, woede en hoon op je hals halen, vrienden verliezen. En vier jaar lang Nederland op je nek. Dat zal in 2025 ook zo zijn, maar als het goed is heb je dan wel de helft achter de rug. Als Arubaanse politieke organisatie, die teert op feestvieren, ambiente en wilde beloftes van privilege en mogelijkheden voor je campañadornan, vermijd je zo’n scenario als de pest. Je kan met geen mogelijkheid de redder uithangen. Er valt niks te winnen. Alleen maar te verliezen. Wat nu? Wat als iemand anders de hete kastanjes uit het vuur kan halen de komende vier jaar? De andere partij? Zou kunnen. AVP is wat dat betreft beter gepositioneerd. Kwestie van zetten herhalen en net als 2017 uit de coalitie blijven, het liefst nog als grootste partij. Dan mogen MEP en wie zo gek is om zich in te voegen de boeman spelen en kunnen jonge talenten die nu naar voren worden geschoven rijpen in de Staten.

Wie weet kan Mike Eman dan ook eindelijk een opvolger opleiden. Ook voor MEP zou gelden dat zij bij verlies beter uit zouden komen, al was het alleen maar omdat hen het kraken van de harde noten wordt bespaard waar zij in het afgelopen jaar zo hard van probeerden weg te lopen. De vraag is eigenlijk welke van de twee grote partijen de meeste mensen in het ambtelijk apparaat hebben die naar huis zullen moeten worden gestuurd of nog verder zullen worden gekort op hun loon.

Met andere woorden, welke van de twee het meest te verliezen heeft in de komende periode. Mijn schatting is dat het voor allebei even zwaar is en dat beide partijen het zich niet kunnen permitteren om die onvermijdelijke taak op zich te nemen. Want linksom of rechtsom, gesneden zal er moeten worden, en dan ook nog eens in een periode waar verder weinig naar valt uit te kijken, ook na het einde van de crisis.

Wat moet gebeuren, moet ook goed gebeuren. Zonder aanzien des persoons, en het liefst zonder politieke bagage. Daarom is dit het moment voor een zakenkabinet. Hou je verkiezingen, vorm je parlement, maar wijs een team aan van sterke, capabele figuren, die het mes stevig kunnen vastpakken voor de komende vier jaar. Laat de politici hen controleren vanuit de Staten en laat hen dit doen met het oogpunt op het uitvoeren van stevige hervormingen.

Personeelskosten, belasting, huisvesting, automatisering en het weghalen van bureaucratische drempels voor burgers en ondernemers. Alles transparant, snel en zonder enige politieke reserve. En in 2025 hebben we een getransformeerd land dat zakelijker maar ook veel eerlijker en transparanter opereert en bestendiger is voor de volgende crisis. Een echt schone lei voor ons allemaal op opnieuw mee te beginnen. En voor diezelfe politici om waarschijnlijk weer helemaal te verpesten.

Het is al februari en normaal gesproken beginnen de campagnemachines nu voorzichtig te draaien. Maar los van een persconferentie af en toe, roepen dat de comeback always stronger is of een sentimenteel avondje kaarsen branden bij het ziekenhuis gebeurt er weinig. Ik heb begrepen dat er wel degelijk toenaderingen zijn geweest tussen de twee grote partijen, maar dat er nog altijd veel sprake is van wantrouwen. Misschien kunnen ze elkaar alsnog vinden in een nieuw gezamenlijk doel, dat net zo nuttig voor ons allemaal is als dat het pragmatisch en opportunistisch is voor hen: laat een ander het doen.

Bron: Den Cayente

Den Cayente | Column door Ariën Rasmijn (Aruba)
Den Cayente | Column door Ariën Rasmijn (Aruba)

Ariën Rasmijn (1975) is freelance journalist. Naast zijn publicaties in Amigoe en diverse andere media schrijft hij in deze column regelmatig over nieuws en politiek in Aruba. Hij stelt reacties op prijs via: [email protected] Lees meer….

Geef een reactie

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Zoeken

Recente reacties