PBC | De gezondheidszorg op Curaçao is ziek

Opinie Dick Drayer

‘Dick Drayer is niet welkom in ons ziekenhuis’.

Terwijl de gezondheidsautoriteiten in de laatste week van november 100+ nieuwe Covid19-gevallen per dag registreren en het CMC een ongekende outbreak binnen haar muren te verstouwen krijgt, wachten ondernemers op wat komen gaat. Ik krijg ze regelmatig op mijn stoep of in mijn WhatsApp.

Vooral over de NOW-regeling, maar ook over de nog tragere bureaucratie nu de aandacht vooral op Corona is gericht; de onzekerheid over wanneer de situatie normaliseert. Als ooit. Veel kleine ondernemers verleggen hun business van retail naar individuele klant. Met internet als steun in de rug.

Eén groep ondernemers licht ik hier uit: de huisartsen. Zij spelen een cruciale rol in de detectie en aanpak van coronapatiënten in de eerste lijn. Het Curaçao Medical Centre, ons nieuwe ziekenhuis is als vertegenwoordiger van de tweedelijnszorg, voor een deel van de coronapatiënten stap twee. Beide sectoren laten in tijde van crisis hun kwetsbaarheid zien. En dat willen ze geen van beide. Zo erg zelfs dat beiden ongecontroleerd in de verdediging schieten als er kritiek is op hun functioneren. Dat is jammer, want er valt van die kritiek zoveel te leren.

Curaçao heeft 87 huisartsen die lid zijn van de CHV, de Curaçaose Huisartsen Vereniging. Zij vormen ongeveer 90 procent van het huisartsenbestand op het eiland. De groep is zeer bereidwillig om de problemen in de zorg, waar zij verantwoordelijk voor is, aan te pakken. Maar een deuk in een pak boter op een enkele individuele praktijk na, slaat de beroepsgroep vooralsnog niet. En dat kost zelfs slachtoffers, volgens beroepsbeoefenaars in de tweede lijn.

Bijna

Eind november schreef ik daarover in dagblad Trouw. Veel van wat ik tijdens mijn onderzoek te horen kreeg, moest binnenskamers blijven. De o zo vaak aangehaalde transparantie, vooral het CMC draagt die hoog in het vaandel, is een farce. Na het vertrek van Inspecteur Huurman, horen we ook niets meer over de problemen in de zorg. Zijn die ineens opgehouden toen de verguisde, want wel transparante inspecteur, het veld moest ruimen nadat de medische lobby daar sterk op had aangedrongen bij de minister?

Na het verschijnen van mijn artikel rolden de verwijten naar mij, over straat. Het CMC, dat op bijna alle afdelingen Covid-besmettingen heeft vastgesteld, riep voor iedereen die het maar horen wilde dat de journalist het fout had. Die had gezegd alle afdelingen. En dat was niet waar, het waren bijna alle afdelingen.

Ze waren zo boos op deze vergissing dat de deuren van het CMC nu voor mij gesloten zijn. Een reportage die ik voor NOS moest maken over uitgezonden zorgpersoneel werd geannuleerd. ‘Dick Drayer is niet welkom in ons ziekenhuis’. Nu maar hopen dat ik niet ziek word, want aan mijn verzekering alleen heb ik misschien niet genoeg.

Basisarts

De huisartsenvereniging kwam in spoed bijeen, want het artikel had gemeld dat doctoren in Costa Rica met een vijfjarige basis-medische opleiding zomaar huisarts kunnen worden op Curaçao. Daarvan zou de suggestie uitgaan dat er niet gekwalificeerde huisartsen zijn op Curaçao en dat beeld moet voorkomen worden. Ze willen rectificatie.

Terwijl dat een van de kernproblemen is van de eerstelijns zorg: Spaansprekende basisartsen zonder huisartsen opleiding en een beroepsgroep die geen eenduidige zorg levert. Kennelijk is de invloed van de medische lobbyisten zo groot dat de politiek het nog steeds niet aandurft om de landsverordening BIG in te voeren. Die is al in 2009 aangenomen door de Antilliaanse Staten, maar ligt te wachten op de uitvoeringsregelingen. Het laat zich raden waarom. Voor de basisartsen zonder huisartsenopleiding kan de invoering de nekslag betekenen. Voor dertig procent van de huisartsen die ouder is dan 65 ook.

Grotere problemen

De eerstelijnszorg kent nog veel grotere problemen. Er is nog steeds geen Elektronisch Patiënten Dossier en wat er aan ICT wel is, communiceert niet met de tweede lijn, met het ziekenhuis. De arts daar moet het hebben van de informatie die de huisarts op papier aan de patiënt meegeeft, vaak nog in het Spaans.

Dan is er de preventieve en curatieve chronische zorg, zoals diabetes, hypertensie, en hart- en vaatziekten. Op die gebieden ligt vooral de verzekeraar dwars. Huisartsen mogen maximaal 2500 SVB-patiënten in hun bestand hebben zitten en krijgen daar vijftien gulden per maand per patiënt voor. Ongeacht hoe vaak die patiënt in de wachtkamer zit. SVB is zelfs van plan dit bedrag te korten, omdat de zorg in het CMC zo duur is, dat die onbetaalbaar lijkt te worden. En de in Nederland zo gangbare Praktijk Ondersteuner die juist in de preventie van chronische ziekten een belangrijke – kostenbesparende – rol kan spelen, moet van diezelfde vijftien piek betaald worden. Een belangrijk stuk werkgelegenheid ook, dat hierdoor niet van de grond komt, op een paar huisartsenpraktijken na.

Het merendeel van de patiënten op Curaçao vertrouwt die huisarts al lang niet meer – iets dat ik volgens de huisartsen nooit had mogen schrijven in de krant. Als gevolg van de problemen in de eerste lijn, gaat de patiënt heimelijk om de huisarts heen en meldt zich op de afdeling Spoedeisende Hulp. Drie kwart van de patiënten die daar een ponsplaatje haalt is zelfverwijzer en heeft geen huisarts gezien. Logisch dat het CMC klaagt, zeker in deze Covid-tijd. Maar om dit probleem aan te pakken, moeten de problemen die ik hierboven schetste wel worden aangepakt. In plaats van de journalist te bashen, zodat je de vuile was binnenhoudt.

Rijen gesloten

Waar dat toe leidt, hebben we voor het eerst kunnen zien toen de Inspectie echt transparant ging werken en het ene schandaal na het andere naar buiten kwam. Maar de medische beroepsgroep heeft de rijen weer gesloten.

De gezondheidszorg is ziek en er is geen opgeleide dokter op zaal.<

Deze opinie stond eerder in Entrepreneurcaribbean.com

Bron: Persbureau Curacao

7 Reacties op “PBC | De gezondheidszorg op Curaçao is ziek

  1. “15 NAF per maand voor max 2500 patiënten. En vervolgens hoor je: ‘daar kunnen ze niet van rondkomen’ !” ??
    Er zijn bijna 100 (huis) artsen op ons eiland. Als je er van uitgaat dat iedere arts 2500 patiënten heeft, heeft Joep bijna gelijk echter op Curacao wonen geen 250.000 mensen.
    Laten we stellen 1600 SVB patiënten maximaal per huisarts x 15.- = 24.000
    p.mnd. Daarvan moeten de praktijk kosten wel betaald worden betaald worden. Een praktijk dien je te beschouwen als een bedrijf dat kosten moet maken.
    Huisvestingskosten, personeelskosten, verzekeringen, belastingen, pensioenpremie, arbeidsongeschiktheid verzekering, administratiekosten (Accountant) etc.etc.
    Het lijkt allemaal zo mooi als je ooit beloofd hebt 24 uur per dag klaar te staan voor je patiënten.
    Een huisarts kan op geen enkele manier extra hoge kosten declareren bij de SVB, dat kan alleen een specialist.
    Ik ben geen arts maar wel enigszins op de hoogte van het bovenstaande.
    Controle op declaraties voor behandelingen door een specialist kan alleen voorkomen worden indien alle specialisten in dienst van het ziekenhuis zijn tegen een vaste vergoeding zoals in vele landen gebruikelijk is.

  2. Joep heeft volledig gelijk, medici (huisartsen en specialisten) op Curacao zijn ordinaire zakkenvullers.

    En de overheid doet vrolijk aan het feest mee: betaalt Philip Martis al 30 jaar (!) een miljoen per jaar wat deze veelvraat ook nog eens aanvult met tig dikbetaalde commissariaten, onder andere bij Girobank dat onder zijn ‘toezicht’ failliet ging.

    De overheid benoemde overigens ook de Girobank criminelen Eric Garcia en Stephen Capella, jawel!, als TOEZICHTHOUDERS bij het Sehos!

    Probleem is dat er geen enkele controle op het declaratiegedrag van medici is, maar die controle ook moeilijk is.

    Hoe controleer je of bij een patient onnodige handelingen zijn uitgevoerd? En wat als de huisarts met die patient een aantal dure behandelingen alleen op papier te doen en zeg 25% van zijn verdiensten daarvan aan de ‘patient’ betaalt?

  3. 15 NAF per maand voor max 2500 patienten. En vervolgens hoor je: ‘daar kunnen ze niet van rondkomen’ !
    We praten dus over 37.500 NAF per maand aan gegarandeerde omzet wanneer ze bij die 2500 NAF zijn aanbeland. Dan zijn er nog de douceurtjes van privé patienten en uiteraard nog wat kick backs van medicijnen importeurs of van de botica’s waar ze aan verbonden zijn.

    En nog altijd willen de huisartsen ons vertellen dat ze amper rond kunnen komen. Ik weet niet welke rekensom zijn maken, maar in mijn rekensom zou ik geen probleem hebben om zo’n tent draaiende te houden en er ook nog eens een lekker bedrag per maand aan over te houden.

    Waar we op het eiland echter mee worden geconfronteerd is een extreem groot aantal gesjeesde artsen uit andere landen. De eed van Hippocrates kennen ze alleen van horen zeggen, maar wat die eed nu precies in moet houden………..tja, dat ontgaat hen volledig. Zij zijn hier slechts voor 1 ding en dat is, zoals zovelen, gewoon ongeneerd de zakken vullen tegen zo min mogelijk arbeid. Er is geen patient meer, het is gewoon een fabriek, de patient is gedegradeerd tot een nummer. Laat me meteen voorop stellen dat dit niet voor alle artsen geldt, maar voor een zeer groot deel wel en de bevolking van het eiland lijdt hieronder.

    Recentelijk kwam ik bij een arts (specialist) die het wel heel erg bont maakte, waarop ik terug ben gegaan naar mijn huisarts en hem vertelde dat ik zat te overwegen om deze specialist aan te geven bij de inspectie. De huisarts wist mij te melden dat ik dat maar beter niet kon doen, dat zou ik namelijk hier op het eiland geen medische zorg meer kunnen ontvangen. Er zou geen specialist zijn die mij dan nog zou willen helpen. Hij sprak zelfs over een maffiakliek en dit zijn dan de woorden van mijn huisarts, niet die van mij.
    Wanneer ik dit plaats in het dubbel declareren, wat ik ook met eigen ogen hebben mogen aanschouwen, het uitvoeren van onnodige onderzoeken etc, dan weet je dat er veel mis is op medisch gebied hier op Curacao. De SVB interesseert het niet, die jatten zelf ook net zo hard mee (zie het salaris van de directeur). En dan kun je alleen maar tot 1 conclusie komen.

    Wanneer je dit soort dingen hoort en je constateert dat veel artsen eigenlijk gewoon beter putjesschepper hadden kunnen worden, dan is het inderdaad wel droef gesteld met onze medische zorg.
    Hopelijk kan de OHO dit ook onder de loep nemen, want deze mentaliteit moet gewoon veranderen. Dit eiland heeft geen enkele toekomst wanneer onze medische stand geen interesse heeft in de gezondheid van de bevolking, maar alleen in de gezondheid van hun financien.

    Je vraagt je alleen af “hoe is het toch in hemelsnaam mogelijk geweest dat de boel zo gierend uit de klauwen is gelopen’. Ze zijn toch allemaal ooit als leergierige studenten op de universiteit beland, met hopelijk nobele doelen voor ogen. Wanneer zijn ze die doelen uit het oog verloren ? Wanneer werd voor hen het verdienmodel belangrijker ?

  4. Salim Aboikoni

    @Dick D
    Nou Dick wel sneu voor je dat je nu persona non grata bent.
    Ja, de heren geneesheren hebben ook lange tenen en dito ego.
    Bedankt voor dit kritische stuk dan ons leken een kijkje in die keuken gunt
    Een fiks aantal jaren geleden was onderwijzer het beroep met status.
    Toen, arts, advocaat en dreinend achterop ingenieur.
    Had je als ouders zo een kind weten af te leveren dan was je geslaagd als ouders. Het werd dan voor sommige kinderen dan ook een moetje.
    Of zij het echt leuk vonden? De status en het aanzien compenseerde veel in deze status beluste samenleving.
    Echter de SVB is al een tijdje bezig met een geruisloze putsch. Zij zijn nu aan zet. Lucratief is het al lang niet meer. Evenzo het notariaat in Nederland met de vrije vestiging.
    Ik denk wel dat je als patiënt welkom bent in het ziekenhuis.die gasten hebben immers de eed van Hippocrates afgelegd. But then again, actions speak louder than words.
    Als je onder het mes moet dan zou ik toch maar zekerheidshalve eerst langs de notaris gaan. Je weet maar nooit waarom het goed is dat je zaakjes goed geregeld zijn voordat de pleuris uitbreekt over je schamele bezittingen. Een ongelukje zit nu eenmaal in een klein hoekje. Als je met je rug tegen de muur staat en Huurman er niet meer is om de broodnodige rugdekking te geven dan ben je op jezelf aangewezen.
    Ik heb destijds vraagtekens gehad bij het overlijden na medisch ingrijpen van de vrouw van ex premier Don Martina en gezaghebber Ronnie Gomez Casseres, die laatste had mot met gynaecoloog Hagens, die hij tevergeefs had geprobeerd het land uit te zetten.
    Een paardenmiddel? Vermijd artsen en medische specialisten en het CMC. Leef gezond, eet fatsoenlijk en zorg goed voor je rikketik.
    Als je toch wil drinken dan is het het beste voor je hart om van bar naar bar te rennen.

  5. Curacao revisited

    Gelukkig maar dat Stanley betrian en Gilbert Martina voor 1mln per jaar worden ingehuurd anders was de gezondheidszorg echt een puinhoop

  6. Van 1 van de beste ziekenhuizen vh, SEHOS, tot de beste gezondheidszorg in het Caribisch gebied, tot het afvalputje van het gebied.
    Ik hoor het helaas dagelijks van mijn vrouw dat verschillende collega ha nauwelijks te bereiken zijn. Erg dit.
    I rest my case maar.

  7. Wat is niet ziek op Curacao
    Op welke gebied scoren we een magere voldoende .
    Niks nada
    Wat zijn we toch diep gezonken en durf het falen onder ogen te zien .
    Cu te ahinda , nos mes no por .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *