30 C
Willemstad
• zondag 25 februari 2024

Telegraaf | ’Joran van der Sloot heeft seks met drie vrouwen in Peruaanse gevangenis’

Lima - Joran van der Sloot heeft in de gevangenis seks met minstens drie verschillende vrouwen. Ondanks dat hij in Peru nog tot 2045 een straf uitzit voor...

Column Youp | Telkens weer

Waarom vind ik het bericht dat Gordon het liedje Telkens weer vals gezongen heeft nou zo grappig? Dat komt door de woorden vals, Gordon en de titel...

Column Kadushi | Sil the Fixer

Column Kadushi | Dossier Koninkrijksrelaties.nl Het zal je maar gebeuren: Denk je gezegend te zijn met een onweerstaanbare aantrekkingskracht en dan keert je partner je ijskoud de rug...

ParadiseFM | Pisas: Geen relatie meer met CPR

Minister-president Pisas heeft gisteren tijdens een vergadering het parlement aangegeven dat er geen enkele relatie meer is met Caribbean Petroleum Refinery. Het bedrijf was eerst ‘preferred bidder’...

ParadiseFM | Drie mogelijke gasvelden ontdekt onder Arubaanse zeebodem

Het Amerikaanse bedrijf Armstrong Oil and Gas Inc. heeft de regering van Aruba laten weten dat ze ten noordoosten van Aruba in de zeebodem drie mogelijke gasvelden...

ParadiseFM | Courtyard by Marriott wil in april 2024 openen

Na een lange bouwperiode en veel vertraging heeft Courtyard by Marriott in Rif een hindervergunning aangevraagd om als hotel te kunnen opereren. Dat betekent dat het op...
- Advertisement -spot_img

PBC | Boeroes, heimwee van een witte Surinamer

HomeNieuwsLiteratuurPBC | Boeroes, heimwee van een witte Surinamer

Persbureau Curacao

Of het bij ons in Noord-Nederland ook zo verschrikkelijk hard had geregend, vroeg mijn moeder een keer toen ik haar aan de telefoon had. ‘Hier in Veghel ging het tekéér!’ zei ze opgewonden.

Al die tijd dat ze in Holland woont, had ze nog nooit zoiets meegemaakt. ‘Het was precies een sibibusi, je weet toch, zo’n tropische stortbui? Ik heb de voordeur opengezet om het geluid te horen.’

Och, de regen. Mijn moeder Anne Marie – ze wordt meestal Anne genoemd – was er dol op, vroeger, in Suriname, toen ze klein was. Dan lag ze in haar bed te luisteren naar het geluid dat de dikke druppels maakten op de zinken daken. Soms ging ze ook naar buiten om in de plassen te spelen. Kwakwa noemde haar neef George haar daarom: Eendje.

Vanbuiten is ze een Nederlander: witte huid, donkerblond haar, blauwe ogen. Maar vanbinnen is ze zo Surinaams als wat. Mijn moeder is een Boeroe: een nakomeling van negentiende-eeuwse Nederlanders die naar Suriname kwamen. Ze bleven, zoals dat gaat met migranten. Ze bleven in hun nieuwe land, dat in de loop der generaties onder hun witte huid kroop en in hun bloed ging zitten, tot hun oude land vreemd was geworden en het nieuwe land vertrouwd. Tot ze geen Nederlanders meer waren, maar Surinamers.

Wítte Surinamers.

Boek

Wat volgt in het artikel Boeroes, heimwee van een witte Surinamer, in het online geschiedenismagazine Historiek, is een reconstructie van het verhaal dat Karin Sitalsing beschrijft in haar boek Boeroes, een familiegeschiedenis van witte Surinamers.

Dat verscheen in 2016 bij uitgeverij Atlas Contact. Boeroes, witte Surinamers, waren arme boerengezinnen die in 1845 vertrokken naar Suriname. Vruchtbare grond, ruimte, woningen, vee: alles zouden deze kolonisten krijgen. Maar toen ze aankwamen op de verlaten plantages was er niets, behalve moeras, muggen en allesverzengende hitte.

De familie van auteur Karin Sitalsing was zo’n familie. In ‘Boeroes’ onderzoekte ze haar eigen familiegeschiedenis. Haar moeder kwam – na de Surinaamse onafhankelijkheid – met haar gezin weer terug naar Nederland. Een Surinaamse die eruit zag als een Hollandse. Het artikel in Historiek is een fragment uit de inleiding en proloog van Sitalsing’s boek.

lees hier verder in Historiek, het online geschiedenismagazine in Nederland

Bron: Persbureau Curacao

Dit artikel is geplaatst in

1 reactie

Geef een reactie

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Zoeken

Recente reacties