Ingezonden: Onderwijs – waar blijft die klif nou?

Brief

Ingezonden brieven

Uw ingezonden brief in de Knipselkrant Curaçao? Stuur uw brief voor 17:00 uur naar emailadres: INGEZONDEN.
Wij publiceren uw brief zonder deze in te korten.

De redactie van de Knipselkrant Curaçao is niet verantwoordelijk voor de inhoud.
Ingezonden stukken die beledigende of discriminerende taal bevatten worden door ons niet gepubliceerd.

Vandaag laten we Natasha Read aan het woord

Het nieuwe schooljaar is begonnen en jawel hoor, het onderwijs systeem steunt en kreunt in alle voegen weer. Minder heisa met de boeken, maar sowieso weer heisa. Leerlingen hebben amper die ouderwetse dingen binnen of ze moeten al een toets afleggen. Niet om hun beginsituatie te staven, maar om de eerste meetellende onvoldoende van het jaar binnen te mogen slepen. Knap dat verschillende docenten hun frustraties elk jaar met dezelfde afgeknaagde methoden af weten te reageren. Ligt niet perse aan hen. Zou ik waarschijnlijk ook doen als ik voor zo’n ondankbaar en hopeloos systeem zou werken.

Naar de docent wordt immers al jaren niet meer geluisterd (waar dient de Sitek ook eigenlijk voor? Slepen die nog steeds geld binnen door het van het salaris van docenten af te trekken of doen ze dat nu anders?). Naar leerlingen en ouders nog minder (die moeten vooral de mond houden). En naar moderne studies, inzichten en logica al helemaal niet (hou de bevolking alsjeblieft dom, is beter voor het huidige systeem).

Heel de wereld maakt een sprong naar de toekomst. Meer en meer computers, laptops en tablets worden het onderwijs ingeduwd. Alles richt zich op de volgende generatie. Hoe meer technologie de werkvloer betreedt, hoe beter. Minder tijd besteden aan papierwerk en meer aan feitelijk doen. Enig idee hoeveel dat in de kosten bespaart? Alleen al de gedachte aan minder houtkap voor die achterhaalde schoolboeken maakt me euforisch. MBO’s in Nederland maken al de stap om met clouddiensten te gaan werken. Dit houdt in dat het lesmateriaal voortaan online beschikbaar is en gemakkelijk te delen op computer, tablet en zelfs smartphones. Waarom kunnen wij niet die stap maken?

Ik hoor de objecties al vanuit de hoge zetels in het onderwijs systeem:
“Het lesmateriaal moet digitaal zijn.”
Is het allang al, schat. Dat boek die je in de handen vasthoudt; is dat met de hand geschreven? Nee. Het is eerst digitaal opgemaakt en dan geprint.
”Ja, maar het is niet geschikt voor de digitale media.”
Oh ja, dan ken ik zo een paar docenten die het dolgraag voor je omtoveren in een geschikt digitaal formaat.
“Ja, maar dan moeten de leerlingen tablets hebben en dat kan je niet van iedereen verwachten.”
Heb je de laatste tijd goed opgelet? Meer dan 60 procent van de kids lopen al met zo’n ding rond. Al is het maar om op te scheppen dat papa en mama het kunnen kopen om de buren af te troeven.
“En de rest?”
Kunnen verschillende instanties te hulp schieten door de tablets in termijnen af te laten lossen. Dan gaat papa maar een keertje minder naar de buitenechtelijke vrouw en de snek. En, kan mama een keertje minder naar de nagelsalon en het feest om haar byside op te zoeken. Oma kan een keertje minder in het casino gaan hangen en peettante laat die tattoo een andere keer afmaken op haar linkerborst. Zij die het echt niet kunnen opbrengen kunnen op donaties rekenen van goedwillende banken en entrepeneurs. Op kerken en politici hoef je immers nooit te rekenen.

Nogmaals, waarom kunnen wij niet de stap naar digitaal maken? Kunnen we éénmaal in plaats van “ja, maar” niet beter “ja, en” zeggen? Er staan meer dan genoeg mensen paraat om het idee te verwezenlijken. Het enige wat ze in de weg staat zijn die verrekte hoge zetels in het onderwijssysteem. Die willen natuurlijk graag op die oude manke voet verdergaan en nieuwe ideeën blijven dwarsbomen, maar dan mag ik ijlen dat de klif niet lang meer op zich laat wachten.

Natasha Read

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *