Aruba | Fictieve feiten?

Column Renée van Aller en John de Vries

feit_fictieHet is handig een bliksemafleider te hebben als de landsfinanciën tekortschieten. Professor Elzinga zou dit pragmatisch omschrijven als ‘het democratisch deficit’. Als de bestuurders de financiën niet op orde hebben is Nederland volgens het Statuut verplicht er iets aan te doen.
Dat Statuut is mede door de eilanden goedgekeurd. Wil men een rechterlijke instantie (uitstel van bemoeienis) dan kunnen mogelijke maatregelen prettig getraineerd worden door rechterlijke procedures.

Deze regeling van het Statuut is de tegenhanger van hoger toezicht en onder curatele plaatsing van Nederlandse gemeenten in een overeenkomstige situatie. Doet Nederland niets dan gaan de eilanden failliet en kunnen de burgers zich afvragen waarom Nederland niet heeft ingegrepen zoals het Statuut voorschrijft.

Aruba ging naar het tripartiet om steun te zoeken voor het eigen gelijk. Dat gelijk is noodzakelijk voor de eigen achterban. Want de regering kan niet bezuinigen als er steeds gezegd is dat het fantastisch gaat en ondertussen steeds meer moet lenen. Het is gezichtsverlies om te bezuinigen, dus dit blijspel moet worden volgehouden.

Democratie
Tijdens het recente tripartietoverleg tussen Curaçao, Sint Maarten en Aruba was de Arubaanse steen des aanstoots (het niet tekenen van de begroting 2014 door de Gouverneur) onderwerp van overleg. Daar werd het democratisch deficit herontdekt. Er werd vastgesteld dat er een rechterlijke Koninkrijksinstantie moest komen om het tekort te elimineren.

Ook het Comité Koninkrijksrelaties steunt dit initiatief. Het fameuze deficit werd in de Amigoe van zaterdag 29 april 2000 door Gerritjan van Oven aangetroffen. Het kan niet worden opgelost, omdat democratie betekent: one man-one vote. Dus de grootste Koninkrijkspartner is daarbij altijd in het voordeel.

Rendement en risico
Het is begrijpelijk dat de eilanden een vuist willen maken tegen de ontdekte Nederlandse overmacht. Dat betekent dat de eilanden niet willen dat Nederland ingrijpt op grond van het Statuut, of op grond van het Reglement van de Gouverneur.

Het ‘democratisch deficit’ is een politiek besluit. Het zal jaren duren om dat tekort strategisch en inventief vast te stellen. Het is een prima bliksemafleider voor pijnlijke politieke problemen.

Politieke partijen strijden om de macht. Patronage en nepotisme spelen daarbij een rol. Duidelijke voorbeelden daarvan zijn overal te vinden. De politieke machthebbers menen dat de regeringsbanen toebehoren aan de partij die de verkiezingen wint. Ambtenaren die niet tot de partij behoren worden vaak automatisch en willekeurig ontslagen. Als de overheid gedurende langere tijd met aanzienlijke begrotingstekorten te kampen heeft, wordt dit proces versterkt.

Om de financiële, culturele en economische problemen die zich in Koninkrijksverband voordoen te willen verklaren en oplossen door een inventarisatie vanuit de invalshoek van een vermeend democratisch tekort in het Statuut, lijkt niet direct voor de hand te liggen.

Het is ook merkwaardig dat het democratisch tekort pas onlangs is vastgesteld/ontdekt/uitgevonden. Conflicten gaan meestal niet over Koninkrijkswetgeving, maar over lokale ‘bazooka’s’. Daarvoor is intern overleg mogelijk en advies van de Raad van State. Niemand heeft uitgelegd waarom die weg was afgesloten zoals Aruba zei.

Dat dit ‘democratisch deficit’ feitelijk onoplosbaar is, moge blijken uit het mislukken van de federatie van de ‘West-Indies’. Elke staatsrechtelijk model heeft zijn eigen beperkingen. Minderheden kunnen nooit dezelfde invloed uitoefenen als een meerderheid.

Wil men het wezen van de democratie veranderen dan is een andere stemverhouding nodig. Aanpassing van het democratisch systeem ten gunste van minderheden, ondermijnt de basis van de democratie. Wellicht bestaat het probleem helemaal niet?

Academisch is het een interessant onderwerp, maar in de praktijk is het nauwelijks van belang. De nadelige effecten van een Arubaanse minderheid, worden grotendeels ondervangen als Aruba bij Koninkrijksaangelegenheden zich deskundig en professioneel presenteert en die lijn kan voortzetten.

De munitie voor een ideologisch offensief met gelijkheid als inzet is gestart. Een rechterlijke instantie lijkt geen oplossing voor gebrekkig bestuur. Het eigen gelijk wordt bevestigd door onafhankelijkheid. De prijs voor dat gelijk is extreem, een troosteloze toekomst voor iedereen.

Veel inwoners zullen het eiland verlaten, omdat er geen toekomst meer is. Het Land zal afhankelijk worden van discutabele geldstromen en het ontstaan van een bananenrepubliek hoeft niet alleen een literaire fictie te zijn. Zie bijvoorbeeld “A high tide in the Caribbean van Peter Morgan (01-01-1990). In tijden van crisis zullen emoties de doorslag geven.

©2014 Renée van Aller en John de Vries

Renee Aller

Renèe Aller

Renée van Aller en John de Vries schrijven hun artikelen vanuit een veelzijdige vakkundigheid voor de Knipselkrant Curaçao en de Amigoe. Op alle artikelen ligt het copyright bij zowel de Knipselkrant Curaçao en de Amigoe als de Auteurs.

Publicatie door: Knipselkrant Curaçao © 2010-2014

Een Reactie op “Aruba | Fictieve feiten?

  1. Eman moet, als hij Aruba financieel niet wil laten verdrinken, op korte termijn drastisch bezuinigen. Dat weet Eman zelf inmiddels ook wel. En, zoals het bovenstaande artikel terecht concludeert: daar heb je een bliksemafleider voor nodig. Mea culpa staat niet in het woordenboek van welke politicus dan ook.

    De gemiddelde Arubaan kan amper begrijpend lezen in het Nederlands. Door de jaren heen hebben alle politieke partijen het Papiamento gekozen en bevorderd als instructietaal in het onderwijs en daarna in bestuur- en regelgeving.
    Eman zal deze groep – de laag opgeleide Arubaan – makkelijk kunnen overtuigen dat Nederland schuldig is aan verlaagde inkomens, hogere kosten voor levensonderhoud en andere misère voor de genoemde groep. De oppositiepartijen zullen die argumentatie niet, althans minimaal, ontkrachten. Direct het roer overnemen daar staat de oppositie ook niet op te wachten. Laat de AVP maar een paar jaar de kastanjes zelf uit het vuur halen met als gevolg behoorlijk verlies en gemor van hun electoraat. Het voorgaande zal beslist de gedachte van de oppositie zijn.

    Nederland wordt Barbertje en moet nu dus hangen. Bedacht door Eman Douwes Dekker, hemzelf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *