Column Den Cayente | We lopen achter de feiten aan

Column Arien Rasmijn

Column Arien Rasmijn Aruba

Veel mondkapjes op straat, eindelijk. Zelfs ‘influencers’ die nog steeds bij hoog en laag zweren dat dit een griepje is, moeten eraan geloven. Het is rijkelijk te laat, maar beter laat dan nooit. De teller staat bijna op 700, elke dag komen er zo’n tachtig gevallen bij en inmiddels liggen vier mannen in het ziekenhuis.

Een daarvan ligt op de ic. Het gaan er meer worden en meer mensen zullen nu echt komen te overlijden. De gevallen in de hot zone waren allemaal jonger dan 39, maar vanwege de hogere leeftijd van drie van de vier opgenomen gevallen is duidelijk dat de verspreiding van het coronavirus al wijdverbreid is op het eiland. De eerste paar maanden waren slechts een generale repetitie, een golf was het niet eens te noemen. Wat nu gebeurt is de echte golf. Zo een grote scheve die plots verschijnt uit de verkeerde hoek en zomaar je boot onderuithaalt, midden op zee.

Het nachtmerriescenario is werkelijkheid geworden, maar zelf lijken we te leven in een totaal andere droom. Eentje waarin we de teugels laten vieren ondanks dat het nu echt menens is. Eentje waarin social media de agenda bepaalt en we het ons blijkbaar kunnen permitteren om een buitenlander die een fout begaat totaal af te branden – en onszelf daarmee voor schut te zetten bovendien – in plaats van dat we onszelf, elkaar en onze gezagsdragers op ons gedrag en houding aanspreken. Maar dat is te moeilijk blijkbaar. Zelfs nu de dood op de loer ligt willen we elkaar aardig blijven vinden en onszelf van alle blaam zuiveren. Handen wassen was altijd al in de mode.

Ooit gaan ze een Netflix-serie maken over hoe Aruba door opportunisme en angsthazerij onderuit ging in deze crisis en het gaat nog bizarder en grimmiger worden dan ‘Tiger King’ of die docu over Fyre Festival. We wonen in een land waar epidemiologen rondlopen, maar om onduidelijke redenen niet op de plek waar ze zouden moeten zijn aan de bak kunnen of monddood worden gemaakt.

Het is een gotspe dat Maribelle Tromp in haar eigen tijd via sociale media een duidelijker verhaal vertelt dan degenen die het eigenlijk zouden moeten doen. Haar boodschap is helder: we lopen achter de feiten aan en een tweede lockdown moet als serieuze optie op tafel blijven liggen. De tekenen zijn daar. DVG is overrompeld, evenals de privéklinieken die nu bovendien de Zwarte Piet krijgen toegespeeld. Maar dezelfde mensen die volkomen onterecht riepen dat we ‘Covid-free’ waren roepen nu dat een terugkeer naar strengere maatregelen het allerlaatste is wat we zouden willen. Nu het echt menens is gaan de scholen ook gewoon open op 20 augustus.

Ik weet ook wel dat ik nu al mijn angst en frustratie van me aan het afschrijven ben, en dat is ook niet goed. Maar we lijken nu echt een beetje de kant van Amerika op te gaan. En dat terwijl er eigenlijk steeds minder te halen valt, want de toeristen zijn al aan het afzeggen. Ik zeg niet dat we nooit open hadden gemoeten. Maar we hadden veel beter gebruik moeten maken van de tijd die we hadden en niet achterover mogen zitten. Corona is nooit weggeweest, en de prijs voor onze achteloosheid gaan we nu met extra rente betalen. De piek start binnenkort.

Hou je taai, blijf veilig en heb lief (de rest is ruis). Er valt nog zeker genoeg te genieten. Mensen krijgen nog steeds baby’s, zijn nog steeds jarig, of verliefd. De natuur is er nog steeds om ontdekt te worden, ondanks de loeihete zon. En ook dit gaat ooit voorbij. Maar laat het niet voorbijgaan zonder dat we de harde lessen ervan hebben geleerd.

Bron: Den Cayente

Den Cayente | Column door Ariën Rasmijn (Aruba)

Den Cayente | Column door Ariën Rasmijn (Aruba)

Ariën Rasmijn (1975) is freelance journalist. Naast zijn publicaties in Amigoe en diverse andere media schrijft hij in deze column regelmatig over nieuws en politiek in Aruba. Hij stelt reacties op prijs via: [email protected] Lees meer….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *