Arenapoliti.com | Welke dief gaat nu strobreed wijken?

Opinie Karel Maduro (MEP) over uitgiften van terreinen

Tot iedereen zijn verbazing blijft Minister Sevinger ontkennen dat hij Mw. Leoncita Arends privileges had toegekend. Het is heel belangrijk dat het volk zelf zijn conclusie trekt, rondom het hele regeringsperikel met domeinterreinen op Aruba door de AVP.

Allereerst moet je de hele gang van zaken analyseren voordat je het überhaupt kan vaststellen of het werkelijk om privileges gaat. Het reilen en zeilen van het domeinterreinen-gate gaat als volgt in werking:

Mw. Arends laat een nieuwe zaak inschrijven bij de KvK. Gelijk daarna laat Mw. Arends zich informeren door dhr. Every en Franklin Abath (coördinatoren van minister Sevinger) over domeinterreinen die beschikbaar zijn, zodat zij ze kan aanvragen bij de minister. Daarna gaat een officiële brief namens de nieuwe ingeschreven zaak naar minister Sevinger met de aanvraag ter verkrijging van het domeinterrein. De minister op zijn beurt tekent blindelings en schrijft op zijn standaardverhaal van toekenning “dezerzijds akkoord, gaarne medewerking”.

Op die manier sluit hij een compromis namens de overheid van Aruba.

Vervolgens gaat Mw. Arends met deze getekende brief van de minister naar potentiële kopers voor het domeinterrein. Zij verkoopt de nieuwe zaak, samen met de aanvraag brief voor dat specifiek perceel, die ook nog goedgekeurd en getekend is door minister Sevinger, voor maar liefst AWG. 700.000 of zelfs 1 miljoen US$ of meer. Minister Sevinger op zijn beurt komt helemaal schoon uit deze handeling, doordat hij getekend heeft maar niet op naam van Mw. Arends maar op verschillende handelsnamen.

Deze soort handelingen stinkt naar corruptie en fraude. En zo gaan de onderhandelingen van domeinterreinen door, niet alleen door Mw. Arends maar ook door andere familieleden van Mw. Arends. En als deze manier van handelen geen privileges genoemd mag worden, wat kan wel beschouwd worden als privileges? Als een nog niet verkregen stuk grond verkocht wordt, gebruik makend van een getekend akkoord van minister Sevinger en het geld verdeeld wordt tussen de betrokkenen, geen corruptie of fraude genoemd mag worden, wat anders mag wel beschouwd worden als corruptie of fraude?

Ik moet wel bij zeggen dat dit soort maffia deal met domeinterreinen, helemaal onder het groene paraplu valt. Corruptie op Aruba is vanzelfsprekend “Groen”. Minister Sevinger is van de AVP, Mw. Arends is ook AVP, de twee heren Every en Abath zijn vanzelfsprekend AVP en de manager van DIP (ex Domeinbeheer) is de echtgenote van parlementariër Dammers van de AVP. En tot overmaat van ramp, opsporings- en vervolgingsbeleid vallen onder de portefeuille van de minister van justitie dhr. Dowers, ook van de AVP.

En om het nog bonter te maken, gaan we bij het OM van Aruba even een kiekje doen. OM kan niet groen genoeg uitsteken met alleen maar groene personeel. Je begint met de dochter van wijlen Pronk (rechterhand MP Eman), het zusje van minister Schwengle en dochter van parlementariër Herdé zijn allemaal in dienst van OM. Kan iemand ons duidelijk maken waar we eigenlijk terecht moeten om onrechtmatigheden aan te melden? Misschien bij “Cas di Partido”?

Dit is duidelijk niet alleen belangenverstrengeling of privileges, hier heb je ook duidelijk te maken met groene corruptie en fraude, ja of nee? Anders vraag het maar aan Otmar, en trek je eigen conclusie!

Bron: ArenaPoliti.co

Een Reactie op “Arenapoliti.com | Welke dief gaat nu strobreed wijken?

  1. Renée van Aller

    “Arme columnisten – in rustige tijden konden ze risicoloos wild en onverantwoordelijk om zich heen slaan; tegenwoordig lijken ze veroordeeld tot het pleiten voor nuchterheid en realiteitsbesef. Want dit zijn theatrale, uitzinnige tijden – en als je niet uitkijkt, heb je een dagtaak aan het corrigeren van opzichtige leugens.” Dat merkt Bas Heijne terecht op in het NRC van 10 juni 2017. Want wat is er aan de hand? Men verwijt elkaar over en weer patronage. Alle partijen deden dat in het verleden en heden. Regeringspartijen houden tijdelijk de portemonnee, dus die kunnen uitzinnig uitpakken. Wij worden als burger gereduceerd tot een toeschouwer bij een onbegrijpelijk en continu spektakel, zegt Heijne. De aandacht wordt afgeleid waarom het werkelijk gaat. Geen enkele partij heeft een uitvoerbaar actieplan voor de directe toekomst. Hoe moet de economie worden verbeterd, het toerisme opgevijzeld, de overheidsinkomsten verhoogd en overheidsuitgaven verlaagd? De belastingdruk is zo hoog, dat behalve de eerste levensbehoeften bijna niemand geld overhoudt om iets anders te kopen. Het gaat politiek om luide afschuw of verbeten instemming, zegt Heijne. Dat is ook waar het eeuwige schijngevecht van de MEP en de AVP over gaat. Wanneer houdt het politieke theater op en gebeurt er iets goed voor het Land? Het fiasco van Parkietenbos gebeurde onder de MEP regering en is daarna nooit opgelost. Miljoenen zijn verdwenen. De toenmalige bewindsman wast zijn handen in onschuld. “Wanneer alles om spektakel draait, zijn het gouden tijden voor de aandachtshoer”, concludeert Heijne. Die indruk hebben wij ook. Hoog tijd, dat er werkelijk bestuurd gaat worden, in het algemeen belang. Onmiddellijk ophouden met de kachel aanmaken met de vermeende politieke tegenstander. Dat is zo achterhaald! Maar welke partij is zo modern, vernieuwend en bestuurlijk vaardig om goed bestuur te kunnen uitvoeren? Renée van Aller&John de Vries

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *