32 C
Willemstad
• zondag 19 september 2021 16:02

Laatste reacties

- Advertentie -

Vertaling enkele artikelen over Francesco Corallo

 1) Il Fatto quotidiano – 8 juni 2012

 

Banca Popolare di Milano, de schaduw van de ‘Ndrangheta in het gerechtelijk vooronderzoek naar Ponzellini

 

- Advertentie -

http://www.ilfattoquotidiano.it/2012/06/08/banca-popolare-di-milano-lombra-della-ndrangheta-nellinchiesta-su-ponzellini/257324/

Volgens berichten uitgelekt door de onderzoekers, zou de groep Valle-Lampada zakelijke banden hebben gehad met Atlantis, eigendom van de voortvluchtige Corallo, die een lening ter waarde van 148 miljoen euro zou hebben ontvangen van de bankinstelling. De Officieren van Justitie kwalificeren de verstrekte lening als “onbegrijpelijk” en stellen dat het ruikt naar “witwaspraktijken”. Het geld zou door de Banca Popolare di Milano verstrekt zijn aan het bedrijf Atlantis van de voortvluchtige Francesco Corallo, die vergunninghouder is van staatsmonopolies betreffende videopoker en gokkasten.

Atlantis zou, op haar beurt, enkele speelzalen en bedrijven in concessie hebben gegeven aan Giulio Giuseppe Lampada. Deze laatste is op 30 november gearresteerd in Milaan wegens het deelname aan een criminele organisatie en wordt ervan beschuldigd het economisch brein te zijn achter de Valle clan, die is gerelateerd aan de Condello’s, komende uit Reggio Calabria. Het voorgaande betreft informatie die gelekt is uit een gerechtelijk onderzoek dat leidde tot het huisarrest van Massimo Ponzellini, de voormalige President van de historische bankinstelling in Milaan.

Onder de beschuldigingen, die tegen Ponzellini zijn gemaakt, bevindt zich dus de lening ter waarde van 148 miljoen euro aan Atlantis Betplus van de op dit moment voortvluchtige Francesco Corallo, die door de officieren van justitie, Roberto Pellicano en Mauro Clerici, als “onbegrijpelijk” wordt gedefinieerd en tegelijkertijd ruikt naar “witwaspraktijken”. Francesco is de zoon van Gaetano Corallo, een man van Nitto Santapaola en in de jaren tachtig veroordeeld in een strafproces voor een maffia politiek gerelateerde aanval op het casino van San Remo. Atlantis Betplus is één van de van de tien officiële vergunninghoudsters van de staatsmonopolies voor het beheer van videopoker en gokmachines.

- Advertisement -

Indien de zakelijke banden tussen Atlantis en de Valle-Lampade groep zouden worden bevestigd, zou aan het verhaal een nieuw, gênant hoofdstuk kunnen worden toegevoegd. Verschillende leden van de Valle familie, oorspronkelijk afkomstig uit Reggio maar sinds tientallen jaren ingeburgerd in Milaan, werden in 2010 gearresteerd wegens deelname aan een criminele organisatie, illegale woekerpraktijken en andere misdrijven. Deze personen zijn betrokken bij een strafrechtelijk proces. In november van 2011 belandden Francesco Lampada, echtgenoot van Maria Valle, en zijn broer Giulio Giuseppe in de gevangenis. Deze laatste wordt als het brein achter de clan beschouwd en vervolgd wegens deelname aan een maffiose organisatie.

[ … omissis … ]

  1. Onderzoek BPM/De bank, het parlementslid, de voortvluchtige en “de boss”: het is geen film.

http://www.infiltrato.it/inchieste/italia/inchiesta-bpm-la-banca-l-onorevole-il-latitante-e-il-boss-non-e-un-film

31 mei 2012

Het BPM onderzoek geeft een unieke kijk op de wereld achter de gokmachines. De spil in het onderzoek is Francesco Corallo, die op dit moment voortvluchtig is, maar ook eigenaar is van een van de grootste vergunninghoudsters van staatsmonopolies. Er hangt ook een schaduw over het parlementslid Amedeo Laboccetta. De officier van justitie bevestigt: het PdLtje

 

1 zou zijn handen hebben gelegd op de laptop van Corallo om te vermijden dat deze door de financiële politie zou worden gecontroleerd.

1 Noot van vertaler: PdL staat voor ol Popolo della Libertà, de partij van Berlusconi.

door Carmine Gazzanni

Dus in welke zin is parlementslid Amedeo Laboccetta betrokken bij het BPM onderzoek dat leidde tot uitvaardiging van een bevel tot voorwaardelijke hechtenis tegen Ponzellini? En wat is het verband met de grote omzetcijfers die de gokspelindustrie genereert? Wat is de precieze rol van Francesco Corallo, eigenaar van Atlantis B-Plus, één van de grootste concessiehoudsters van staatsmonopolies? De verwevingen, die via het vooronderzoek, geleid door het O.M. van Milaan, naar boven komen, laten verontrustende verbanden zien.

De betrokken partijen zijn, in feite, de politiek, belangrijke financiële dienstverlening en ondernemers. En met name een lening van 148 miljoen euro, verstrekt aan het bedrijf Atlantis B-Plus, actief in de kansspelsector, een lening die – zoals door de Officieren van Justitie in het bevel tot inbeslagname beschreven – onbegrijpelijk overkomt, zowel op basis van de principes van goed bestuur als, en nog erger, op basis van witwasregelgeving. Wij hebben ons al enige tijd geleden beziggehouden met Altlantis. De vergunninghoudster van staatsmonopolies wordt, in feite, beheerd door Francesco Corallo, die zeer dicht bij de onderwereldmilieus blijkt te staan. Zijn vader, Gaetano, in feite, is tot zeven jaar gevangenisstraf veroordeeld voor deelname aan een criminele organisatie met betrekking tot een poging tot overname (verijdeld door de rechters) van de casino’s van Campione en San Remo door vrienden van de boss van Catania, Nitto Santapaola, van wie Corallo overigens een goede vriend was. De “boss” van Catania heeft, in feite, eind 1979 zijn vakantie doorgebracht op St. Maarten (waar Atlantis B-Plus haar zetel heeft). Niet alleen dat, de spijtoptant Angelo Siino voegde eraan toe dat Santapaola in 1986 een jaar lang ondergedoken verbleef in St. Maarten om een mogelijke arrestatie voor de moord op Generaal Dalla Chiesa te ontvluchten.

Francesco heeft echter altijd gepreciseerd dat hij sinds lange tijd alle banden met zijn vader heeft verbroken en dat zijn bedrijven niets te maken hebben met deze relaties. Toch is het moeilijk hem te geloven. Ook Corallo heeft problemen gehad met justitie: hij was het doelwit van een gerechtelijk onderzoek (dat echter geen enkel resultaat heeft opgeleverd) naar drugshandel en het witwassen van geld. Familiebanden en gerechtelijke onderzoeken moeten echter aan het Ministerie van Buitenlandse Zaken zijn ontgaan aangezien Corallo in 2009 als Honorair-Consul voor Sint Maarten

werd voorgedragen. Gelukkig heeft de Italiaanse consul in Miami, Marco Rocca, die zich over de benoeming diende uit te spreken, het voorstel van het Ministerie van Buitenlandse Zaken afgewezen.

Maar laten wij even teruggaan naar het gerechtelijk vooronderzoek van Milaan. Volgens het O.M. zou Banca Popolare Milanese een lening hebben verstrekt aan Atlantis niettegenstaande het feit dat deze – als men de managementketen volgt – een off shore vennootschap is, die, zoals gezegd, een zetel heeft in Sint Maarten, de Nederlandse Antillen. Het risico, zoals valt te lezen in een inspectierapport van de Italiaanse Centrale Bank, dat een aantal dagen geleden is gepubliceerd door

 

La Repubblica, is dat er een ernstig samenscholingsfenomeen zou zijn “onderhouden binnen de structuren van de Banca Popolare Milanese“. Zoals ook naar voren komt gedurende deze dagen, is het in feite niet toevallig dat een groot deel van de leden van de raad van bestuur tegen het verstrekken van de lening aan Atlantis was. Ponzellini was er echter niet tegen en is er uiteindelijk in geslaagd om de andere leden van de raad van bestuur te overtuigen en Corallo zijn kostbare lening te kunnen garanderen.

De zoon van de “boss” heeft geen gehoor gegeven aan het bevel tot voorwaardelijke hechtenis uitgevaardigd door het O.M. en is tot op heden voortvluchtig. Het is belangrijk om te beklemtonen dat Corallo voortvluchtig isen wordt gezocht door de Italiaanse O.M., maar op hetzelfde moment geniet van een concessie die hem een hoge jaarlijkse omzet garandeert. Het volstaat om te bedenken dat op grond van de meest recente cijfers, de kansspelindustrie de derde sector van ons land vertegenwoordigt, met een jaarlijkse omzet die in de buurt van 80 miljard euro komt.

Wij hebben dus de ondernemer met een grimmig verleden, de horizon van de onderwereld achter zijn rug en miljoenen in smeergeld gegarandeerd door een belangrijke financiële instelling. Om het kwartet vol te maken, hebben we nog de standaard politicus nodig. En hier is hij: Amedeo Laboccetta, bekend PdL partijlidje en sinds lange tijd trouw aan de Ridder

 

2. Maar niet alleen aan hem dient hieraan te worden toegevoegd. Op grond van hetgeen is gereconstrueerd door infiltrato.it, zou Laboccetta met een dubbele lijn verbonden zijn aan het bedrijf Atlantis.

2 Noot van vertaler: Berlusconi.

Zijn naam, verbonden aan die van Corallo, komt voor het eerst naar voren in 2006, bij het onderzoek naar de druk die Vittorio Emanuele van Savoia uitoefende op de Staatsmonopolies. Als men de stukken leest, blijkt, zoals ook bekendgemaakt door Parlementslid Franco Barbato, dat Corallo een financiering van 50 duizend euro heeft gegeven aan Laboccetta.

Maar dat niet alleen. Voordat hij PdL parlementslid werd, was Laboccetta de bevoegde vertegenwoordiger van Atlantis. En hij ging meteen aan de slag voor het bedrijf waarmee hij werkte: uit een van de gesprekken die zijn afgeluisterd, blijkt de druk die hij uitoefent op Francesco Cosimo Proietti, destijds de secretaris van Gianfranco Fini. Het motief? Vermijden dat de vergunningen voor de gokmachines zouden worden ingetrokken (op grond van een veroordeling van de Rekenkamer dat de machines “in het zwart” werkten opdat de juiste omzet niet werd doorgegeven aan de toezichthouders). Een intrekking die er, door toeval of gevolg, niet zal zijn.

Eenmaal Parlementslid geworden verklaart Laboccetta echter: ”

 

Ik ben afgetreden op het moment dat ik ben verkozen. Ik ben afgetreden van alles. Van Atlantis weet ik niets meer. Ik ben voltijds

 

Parlementslid, ik maak deel uit van de antimaffia commissie

 

“. Maar dat is echter niet zo. Zijn naam komt weer naar boven als zijnde verbonden aan die van Corallo (in verband met de onderzoeken naar de relatie tussen Atlantis en Banca Popolare di Milano). Laboccetta creëert een invasie, neemt de draagbare computer en onttrekt deze aan de militairen, daarbij zijn parlementaire immuniteit inroepende. Van wie was die computer? Teveel versies zijn tot op gisteren gegeven: de eerste versie was van Corallo die zei dat de pc van zijn medewerkster was. Deze medewerkster zou vervolgens aan de financiële politie hebben verklaard dat de pc van een medewerkster van Laboccetta was, maar uiteindelijk verklaarde het parlementslid dat het zijn eigendom was (men leest in het verbaal van de ontmoeting van 11 juni van de Raad voor autorisaties dat Corallo “op de ochtend van 10 november 2011 naar de genoemde woning is gegaan om zijn persoonlijke computer op te halen, die hij de avond ervoor op een stoel had achterlaten om te worden opgeladen”). Een surrealistische thesis, die van het PdLtje, en die de rechercheurs nooit hebben geloofd en Labocetta is daarom ook opgenomen in het verdachtenregister.

Vandaag echter neemt het verhaal een andere omvang aan. Op grond van hetgeen is geconstrueerd door de rechercheurs is de computer zeker van Corallo: Amedeo Labocetta zou hem hebben meegenomen om hem schoon te maken tot op het laatste document. Er is geen twijfel mogelijk, men kan in het bevel lezen dat “de onttrekking van de computer zeker een activiteit betreft die door Corallo en Laboccetta is overeengekomen, zoals ook de omstandigheid dat dezelfde Corallo Laboccetta heeft gewaarschuwd en zijn hulp heeft ingeroepen om te worden gesteund gedurende de vervolgingsactiviteiten van de financiële politie. Laboccetta heeft echter verklaard, ook voor de ‘Raad van het Parlement die toestemming geeft tot vervolging’, dat hij spontaan naar Corallo is gegaan om “”zijn” draagbare computer op te halen”.

Daarna heeft de ‘Raad van het Parlement die toestemming geeft tot vervolging’ Laboccetta verplicht om de computer te overhandigen aan de financiële politie, daarbij afstand doende van zijn immuniteit, en zijn technische en IT analyses verricht. Uit de analyses blijkt geen twijfel, “De resultaten van de analyses zijn verrassend – leest men in het bevel – er is aan de pc gesleuteld en alle data zijn verwijderd. Na de blitz van Parlementslid Laboccetta is een software met de naam Cleaner op de computer gezet, die alle sporen kan uitwissen.

En dat niet alleen. Op grond van een onderzoek van een dossier dat op het operatief systeem stond, heeft men onder andere kunnen vaststellen dat de pc meerdere malen is aangezet. Gedurende de dagen voorafgaand aan de huiszoeking, op de dag zelf en – dit is een belangrijk aspect – ook gedurende de daarop volgende dagen. Maar er is nog meer: “tot op de dag van 16/11/2011 was de naam die aan de computer was toegewezen die van “pc Francesco” en was er een drukwerkdossier met de naam “Francesco”, vanaf 19,58 op 16/11/2011 wordt in de computer verwezen

 

‘pc XVI’

 

[omissis]

De data zijn dus verloren gegaan. Maar de verantwoordelijkheden zijn – gelukkigerwijs – heel helder. En, heel waarschijnlijk, zal ook Laboccetta op korte termijn zich voor de rechters moeten verantwoorden voor hetgeen hij heeft gedaan.

3) Infiltrato 29 mei 2012

BPM, arrestatie voormalig president Ponzellini. Smeergelden voor een bedrag van 5,7 miljoen

http://www.ilfattoquotidiano.it/2012/05/29/inchiesta-arrestato-presidente-massimo-ponzellini-indagato-marco-milanese/244538/

Tot Ponzellini hebben zich ook gewend, Paolo Berlusconi, Ignazio La Russa, Daniela Santanche en Paolo Romani. Voormalig minister van Defensie: “Dan zal ik Massimo wel bellen, zul je zien dat het makkelijk is”. De voormalig voorzitter van de bankinstelling en Cannalire zijn onder huisarrest geplaatst. In het register van verdachten bevindt zich ook Marco Milanese.

Bankleningen in ruil voor steekpenningen, politici die verzoeken om inmenging van de president van de bank en van zijn rechterhand, een wet bedacht voor het begunstigen van een ondernemer, die profiteert van de aardbeving in Abruzzo. Het betreft politiek, ”

 

business as usual” en, zoals altijd, corruptie. Tegen Massimo Ponzellini, voormalig nummer één van BPM, zijn medewerker Antonio Cannalire en Francesco Corallo, zijn drie bevelen voor voorwaardelijke hechtenis uitgevaardigd, ondertekend door de rechter belast met het vooronderzoek bij de rechtbank van Milaan, Cristina di Censo. Dit is een belangrijk keerpunt in het vooronderzoek naar de illegale financiering van bedrijven, die niet voldoen aan de eisen van de wet, zoals Atlantis B-plus van Corallo, dat actief is in de videopoker- en in de kansspelindustrie. Corallo is voortvluchtig, daar hij zich in het buitenland bevindt. Ponzellini en Cannalire zijn onder huisarrest geplaatst. In het kader van het vooronderzoek, gevoerd door de belastingpolitie van Milaan, is in het register van verdachten Marco Milanese, ex medewerker van voormalig Minister van Economische Zaken Giulio Tremonti, opgenomen wegens corruptie. Een andere verdachte is de voormalige algemene directeur van de bankinstelling Enzo Chiesa. Uit het vooronderzoek, geleid door de officieren van Justitie, Roberto Pellicano en Mauro Clerici, blijkt dat telasteleggingen o.m. betrekking hebben op vermogensfraude, het deelnemen aan een criminele organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van corruptie, onrechtmatige verrijking, het opmaken van valse facturen en witwaspraktijken.

Volgens het O.M. van Milaan zouden er, door het vervalsen van de waarderingsprocedures van de beoordelingsorganen van de bank, aanzienlijke leningen zijn verstrekt aan verschillende bedrijven, waarvan de directeuren een bedrag ter waarde van 5,7 miljoen euro zouden hebben beloofd en betaald in ruil voor gunsten met betrekking tot de toekenningprocedures en behoud van bankkredieten. Steekpenningen dus om toegang te krijgen tot een financiering die men onder normale omstandigheden niet had kunnen krijgen. In het register van verdachten bevindt zich ook de naam van Guido Rubbi, accountant en vertrouwenspersoon van Pozzelini. Op zijn kantoor in Bologna is de belastingpolitie op facturen en documenten gestuit, die de Officier van Justitie in staat heeft gesteld het onderzoek uit te breiden.

[ … omissis … ]

[ … omissis … ]

[ … omissis … ]

Maar uit het dossier blijkt ook dat een wet, die is goedgekeurd om de bevolking van Abruzzo, getroffen door de aardbeving, te helpen, eigenlijk op maat is geschreven om de heren van de

kansspelen te verrijken. De hoofdklacht betreft de 148 miljoen euro betaald door de Milanese bank aan Atlantis, een bedrijf dat is gespecialiseerd in videopoker- en gokmachines en wordt beheerd door Corallo. Het verhaal van de wet ad hoc verwijst nu precies naar het bedrijf van Corallo. Volgens het O.M. zou het PdL parlementslid Marco Milanese, destijds ondersecretaris van Economische Zaken, Corallo hebben voorgesteld aan Pozzellini. Milanese, die via een persbericht heeft verklaard niets illegaals te hebben gedaan, heeft het wetsvoorstel gemaakt, dat na de aardbeving in Abruzzo, het gebruik van de meest geavanceerde vormen van digitale videopokermachines toestond in openbare ruimten. De wet werd gepresenteerd als een vorm om de inning van fiscale penningen ten behoeve van de bevolking van Abruzzo te bevorderen, omdat de Staat een belangrijk deel van de weddenschapbetalingen inhoudt. Volgens de officieren van justitie werd de tekst van het wetsvoorstel direct geschreven door Studio Mag, een privé-instelling, die gespecialiseerd is in monopolie- en spelwetgeving en werkte voor Atlantis van Corallo. De directeur van Mag, Guido Marino, legde, toen hij door de officieren van justitie werd verhoord, een verband tussen het “te boven komen van de politieke obstakels” voor het goedkeuren van de wet en “een vastberaden actie van parlementslid Milanese”.

Het vooronderzoek, dat maanden geleden is gestart, heeft betrekking op een lening ter waarde van 148 miljoen euro, verstrekt door BPM van Ponzellini op basis van “ongewone en weinig diepgaande criteria” aan een bedrijf gelinkt aan Corallo en actief in de gokspelsector. “In feite – schrijven de officieren van justitie Pelicano en Clerici in de rechterlijke machtiging tot huiszoeking, dat heeft geleid tot het opnemen van de eerste personen in het register van verdachten – is er een aanzienlijke lening verstrekt (gemeten aan de standaarden die worden gehanteerd door BPM) aan een bedrijf waarvan de beheerketen eindigt bij een bedrijf in de Nederlandse Antillen, waarvan de eigenaar, Francesco Corallo, niet in Italië woont, en waarvan de omzet voor een belangrijk deel buiten het grondgebied van Italië wordt geïnvesteerd, zonder dat het mogelijk is om na te gaan, gelet op de zetel van de holding in een off shore land, waar de omzetten belanden. Atlantis is, dankzij de verkregen financiering en zonder evenwel te voldoen aan de eisen voorzien in de wet, in staat gesteld om het beheer van speelautomaten in bars, speelzalen of

 

on-line tot een goed einde te brengen, hetgeen een enorme omzet betekent.

Bovenaan Atlantis staat Corallo, die geen strafblad heeft maar de zoon is van Gaetano, die tot zeven en een half jaar gevangenisstraf is veroordeeld voor betrokkenheid bij een criminele organisatie, die afpersing als doel had en dichtbij maffia boss Nitto Santapaola stond. Toen de financiële politie agenten aanklopten bij het kantoor van Atlantis aan de Piazza di Spagna, heeft Corallo verklaard Ambassadeur van een Caribisch land te zijn bij de FAO, een gegeven dat vervolgens door de FAO officieel is ontkend, maar het parlementslid Amedeo Laboccetta, die nu voor begunstiging wordt vervolgd, in staat heeft gesteld om de computer weg te halen. Deze computer heeft hij na een onderzoek van het O.M. van Milaan en de Kamer teruggegeven. Analyses hebben vastgesteld dat aan de computer is gesleuteld. De relatie tussen de politicus en de ondernemer waren zo nauw dat Corallo een aanbevelingsbrief heeft ontvangen waarin hij als “parlementary assistant” wordt beschreven. Advocaat Bruno Larosa, verdediger van Corallo, zegt met zijn cliënt te hebben gesproken, die “een buitenlandse onderdaan is en zich daarom niet in Italië bevindt”. Corallo onderstreept dat “hij niets met de feiten heeft te maken en met name niet met het adviseurcontract in Londen met Pozzellini. Hij sluit ook iedere doelmatige relatie met parlementslid Milanese uit, die hij ziet als de uitvinder van een wet, die hij te beperkt en tricky vindt voor de vergunninghoudsters

van het legale spel en in het bijzonder voor de vennootschap waarvan hij aandeelhouder is”. “Bovendien is het bedrijf BPlus nooit een off-shore resident geweest maar is het vanaf haar oprichting een Engelse vennootschap, die behoort tot de Europese economische omgeving. Corallo – zo gaat de advocaat verder – heeft de opdracht gegeven om aangifte voor smaad te doen tegen ministeriele functionarissen en anderen die tegenover de justitiële instellingen absoluut valse dingen hebben verklaard. Hierbij dient ook in overweging te worden genomen dat BPlus bij de Rechtbank in Rome een gedetailleerde en gedocumenteerde aangifte heeft gedeponeerd tegen hoge functionarissen van het Ministerie van Economische Zaken en een aantal concurrerende bedrijven van de gokspelsector met betrekking tot verdachte handelingen die ernstige misdrijven met zich brengen, ten voordele van enkele bedrijven die opereren in de gokspelsector en die BPlus benadelen”. Met betrekking tot het strafrechtelijke proces, dat wordt geleid door mr Calò, hebben de onderzoekers geen nieuws. Corallo heeft zijn vertrouwen in de rechtelijke macht uitgesproken en is ervan overtuigd dat zowel de Romeinse als de Milanese rechtbank diep op het gecompliceerde verhaal in zullen gaan en aan het licht zullen brengen dat achter de smadelijke uitspraken die tegen hem zijn gemaakt de bedoeling schuilt om BPlus van de markt te halen ten behoeve van sommige concurrenten”.

[ … omissis … ]

Video – Laboccetta: “Corallo is mijn goede vriend, gezocht? Ik weet van niets, wanneer is dit gebeurd?”

4) Yes, politcal! 27 september 2010

Caraïben, Corallo en Walfenzao, de sleutelnamen in het detectiveverhaal Fini-Tulliani

Caraibi, Corallo e Walfenzao, i nomi chiave del giallo Fini-Tulliani

U heeft vast het artikel gelezen van Marco Lillo in Il Fatto. Het gaat over de roeping van An

 

3 voor de “casino’s”, de vakantie op Sint Maarten, een carabisch eilandje dichtbij van Sint Lucia, over Fini en de ex-vrouw met Amedeo Laboccetta, vriend van Francesco Corallo, de wereldleider van het gokspel (een foto van Gianfranco Fini en Amedeo Laboccetta met de wederzijdse echtgenotes – men ziet Daniela Di Sotto die toen nog mevrouw Fini was – gemaakt op Sint Maarten in augustus 2004 in het restaurant van het casino van Corallo, Marco Lillo in Il Fatto). Er werd gezegd dat Fini alleen maar ging duiken. Maar hoe dan ook, Laboccetta is aan de andere zijde gebleven, met B. en Fini is familie geworden van de Tullianis.

3 Noot van vertaler: staat voor de rechtse politieke partij Allianza Nazionale.

Francesco Corallo beheert Atlantis World. Atlantis is eigenaar van drie casino’s in Sint Maarten, twee op Santo Domingo en één in Panama. Om het eigen “product” te diversifiëren, is zij houder van een licentie van de Italiaanse regering “met als doel bepaalde aspecten van de gokindustrie in Italië te beheren” (zoals op de website vermeld). Atlantis World Group bestaat sinds 1992. Het bedrijf is gevestigd in Cupecoy, in de Nederlandse Antillen en beheert ook:

Beach Plaza Casino (100%)

Hotel V Centenario Inter-Continental en Casino V Centenario (100%)

Paradise Plaza Casino (100%).

Wie is Corallo?

 

Zijn biografie roept enigzins angst op. Volgens L’Espresso werd zijn naam in 1999 in Bolivië genoemd in relatie tot de ontdekking van enkele illegale casino’s en drugshandel, waarin zijn vriend Marino Diodato, echtgenoot van een kleindochter van dictator Hugo Banzer, in Italië eigenaar van een bedrijf voor commercialisering van slotmachines, een rol speelde. Maar hij werd nooit berecht.

 

Jaren daarvoor, toen zijn vader Tanino hoofdpersoon was in het schandaal van San Remo, betreffende de poging om de handen te leggen op het gokhuis door steekpenningen te betalen aan politici van de Dc en de Psi, hetgeen de gevangenis opleverde voor de ex-burgemeester van Imperia en de hedendaagse minister Claudio Scajola, die vervolgens is vrijgesproken, was Francesco pas 22 jaar.

 

Tot op heden is er geen enkele bevestiging van het rapport van de Drug Enforcement Agency dat Francesco in een “hoge positie” van de maffia clan Santapaola plaatst (Nuovi casinò: An e gli amici d’azzardo – Repubblica.it » Ricerc – 2005).

Nu wil het geval dat Corallo geen strafblad heeft. Dit wordt in alle krantenartikelen geschreven. Hij zegt dat hij de casino’s zelfstandig heeft opgezet. Dat zal wel, maar zijn vader probeerde eens de handen te leggen op het casino van San Remo. Toevalligheden. Weet u dat Corallo ook een krant heeft op Sint Maarten. En op Sint Maarten zijn er slechts drie kranten:

St. Maarten Daily Herald – Lokale krant

St. Maarten Island Times – Nieuws en actuele gebeurtenissen

St. Martin News Network – Lokaal nieuws en opinie

Welke is die van Corallo? Het is me niet gelukt dat te ontdekken. Er is geen enkele aanwijzing betreffende de uitgever. De ironie wil, dat in een van deze kranten – The Daily Herald – er zelfs een rubriek is gewijd aan brieven van de lezers aan de uitgever. Deze antwoordt nooit.

Il Fatto heeft aangetoond hoe James Walfenzao, de beheerder van de twee off-shore bedrijven Primtemps en Timara Ltd, met vestiging op Sint Lucia, die het voormalige appartement van de An in Montecarlo hebben uitgewisseld, tevens consulent, administrateur en stroman van Francesco Corallo is. Walfenzao wordt, op sommige websites zelfs aangewezen als President van de Corpag Group. Het idee kwam in me op dat Walfenzao, door middel van de Corpag Group, een aantal grote clienten beheert. Primtemps en Timara hebben niet voor niets hun vestiging in het kantoor van Corpag op Sint Lucia: Manoel Street, 10, Castries, zoals hier aangegeven. Het valt dus niet te ontkennen dat Primtemps en Timara gecreëerd zijn door Walfenzao. En zoals Red Stripe 2010 schrijft, zullen we nooit weten wie de werkelijke eigenaar van de twee off-shore bedrijven is. Dit omdat het de missie van Walfenzao is het spoor van de houder uit te wissen:

[omissis]

Bedenk dat de combinatie Walfenzao-Corallo zelfs voor de hand leek te liggen voor Il Giornale. Wat een vooruitziende blik. Zij schrijven vandaag:

 

Walfenzao is dus «aanwezig» op Sint Lucia, alwaar hij tot één van de referenties behoort van de Corporate Agent Saint Lucia ltd. Èn aanwezig in de Usa, als correspondent van Corpag in Miami, op Brickell Avenue 999. Maar ook bekend in Montecarlo, alwaar hij met zijn vrouw woont op avenue Princesse Grace, slechts op één deur afstand van de vestiging van Jason Sam. Een nog indrukwekkender bijna- alomtegenwoordigheid, gezien het feit dat Walfenzao, namens de Italiaanse ondernemer van geautoriseerd gokken (in Italië) en casino’s (op de Caraiben) Francesco Corallo, Uk Atlantis Holding Plc controleert, één van de bedrijven van de groep (Il Giornale).

 

Maar al te vaak staken we in deze zaak de zee van de Antillen over. Zelfs drie eilanden bezoekende: Santo Domingo, Sint Lucia en nu Sint Maarten, het eiland van Corallo. Maar de zee van de politiek is zeer modderig. Ik zei dat Corallo in Italië Laboccetta als vriend en administrateur had. Laboccetta is vervolgens in 2008 parlementslid geworden en heeft snel carrière gemaakt in Transatlantico (een andere modderplas). Zozeer zelfs dat hij nu een mogelijke kandidaat is voor staatsecretaris in de eventuele herschikking van de regering die Berlusconi na 29 september wil vormen.

Voordat hij parlementslid werd, heeft Laboccetta geriskeerd in het schandaal van de slotmachines te belanden, een maxi belastingontduiking van 98 miljard euro, die onbestraft is gebleven en jaren geleden is ontdekt door twee journalisten van Il Secolo XIX. De bedrijven die de slotmachines beheren hebben de fiscus opgelicht door de machines zo in te stellen dat ze het grootste deel van de tijd niet verbonden leken met het netwerk van de Staat:

 

de regionale Openbare aanklager van de Rekenkamer van Lazio had een verzoek van vergoeding van 98 miljard aan de dealers van New Slot-sector gestuurd. Dit werd vervolgens gelimiteerd tot 90. De boekhoudkundige rechters constateerden het ontbreken van de verbinding van de machines met het computernetwerk van de Staat, welke ervoor zorgt dat de hoogte van de inzetten gecontroleerd kan worden en waarna de belasting die hierop rust, de Preu, geheven kan worden. Daarnaast werd niet voldaan aan alle services levels in de gegevensoverdracht van de speelautomaten. In de praktijk hebben de dealers, door de slotmachines niet aan de computer terminals van Staat te verbinden, miljarden euro aan belasting aan de fiscus onttrokken (bron).

 

Onder de frauduleuze beheerders waren: Snai, Hbg, Cirsa Italia, Sisal Slot, Cogetech Codere Network, Lottomatica Videolot Rete, Gmatica, Gamenet en Atlantis World Giocolegale, het filiaal van Atlantis World in Italië, waarvan Laboccetta de managing director was. Hij zegt dat hij al voor die tijd zijn ontslag had ingediend. Ruim voor het schandaal. Maar kon hij van niets geweten hebben? Wie zal het zeggen, op dit moment lijkt mij dat er geen enkel gerechtelijk onderzoek plaatsvindt en dat de boete (30 mld voor Atlantis) nooit betaald is.

Walfenzao-Corallo-Laboccetta (maar hij ontkent en heeft aangifte tegen La Repubblica aangekondigd wegens het artikel van Giusppe D’Avanzo waarin hij de vergelijking, die ik ga maken, had geanticipeerd) lijken met elkaar verbonden. Wees verrast, dit wordt ook door Il Giornale gezegd, waarvan het artikel doet lachen vanwege journalistieke helderheid:

 

Walfenzao beheert

 

 

 

Uk Atlantis door middel van twee bedrijven Corporate Management St. Lucia ltd en Corporate Management Nominees, inc – welke in de brief van de Minister van Justitie Francis geciteerd worden als bedrijven die Printemps en Timara beheren en die aandelen houden in Jaman directors, een van de andere off-shore bedrijven. En de twee bedrijven die verbonden zijn aan Atlantis en die volgens de brief, «handelden in opdracht» van zowel Walfenzao als van Izelaar. Dus er is een direct verband tussen de verkoop van het huis in Montecarlo en de groep van Corallo. – Dichtbij de ex-An, Amedeo Laboccetta, parlementslid voor de partij van Fini (en tegenwoordig voor de Pdl) en ex-vertegenwoordiger voor Italië van Atlantis World van Corallo, nam in 2004 ook Gianfranco Fini mee naar het restaurant van het casino Beach Plaza op Sint Maarten, voor een diner waaraan ook Checchino Proietti, rechterhand van de Kamervoorzitter, deelnam. En, volgens de openbare aanklager van Potenza, die de zaak onderzocht (de Rekenkamer constateerde een gebrek van 31 miljard euro in de kas van de schatkist), een man die zijn invloed heeft aangewend bij de Italiaanse monopolies om te voorkomen dat Atlantis haar licentie voor het legaal gokken in Italië zou verliezen (Il Giornale, cit.).

 

[omissis]

 

- Advertisement -

Artikel delen

Dit artikel is geplaatst in

Geef een reactie

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

- Advertentie -

Lees ook

- Advertentie -

Zoeken

- Advertentie -

Column Youp | Stank voor Ank

Afgelopen week liep ik te duimen dat ons land niet bij een oorlog betrokken zou raken. Ik was bang dat we met onze minister van Defensie niet...

Volkskrant | Bij de demonstratie in Washington: ‘Je merkt hoe groot het geloof in The Big Lie is’

Nick de Jager Uit angst voor een tweede January 6 wemelt het nu van de politiemensen voor het Capitool in Washington. Daar betuigen demonstranten hun steun aan degenen...

NDH | BNNVARA-programma over salarissen veroorzaakt rumoer op Curaçao

Op Curaçao is commotie ontstaan over het salaris van de directeur van de Centrale Bank van Curaçao en Sint Maarten (CBCS) na een uitzending van het Nederlandse...

ParadiseFM | Werkloosheid gaat stijgen volgens IMF

De werkloosheid gaat stijgen tot 24,3% volgens het IMF. Volgens de regering zijn de cijfers te vergelijken met cijfers van de Centrale Bank van Curaçao en Sint...

ParadiseFM | Overheid roept jongeren op tot vaccinatie

Jongeren van 13 tot 18 jaar worden nogmaals opgeroepen om zich te vaccineren. Dat deed epidemioloog Izzy Gerstenbluth vanmorgen tijdens een overheidsbriefing. Tot eersgisteren testten 223 jongeren...

PB | Inkomen CBCS-top aanzienlijk lager dan beweerd

WILLEMSTAD/PHILIPSBURG: De Centrale Bank van Curaçao en Sint Maarten (CBCS) heeft kennis genomen van het programma ‘Wat verdien jij’, dat gisteren is uitgezonden op BNNVARA. De CBCS deelt...
- Advertentie -