28 C
Willemstad
• maandag 15 juli 2024

Democracy now! | Tuesday, June 25, 2024

 Democracy Now! is a national, daily, independent, award-winning news program hosted by journalists Amy Goodman and Juan Gonzalez. Democracy Now!’s War and Peace Report provides our audience...

Extra | Journaal 25 juni 2024

Elke werkdag het laatste nieuws van Extra, nu ook in het Nederlands. Bron: Extra

Democracy now! | Monday, June 24, 2024

 Democracy Now! is a national, daily, independent, award-winning news program hosted by journalists Amy Goodman and Juan Gonzalez. Democracy Now!’s War and Peace Report provides our audience...

Extra | Journaal 24 juni 2024

Elke werkdag het laatste nieuws van Extra, nu ook in het Nederlands. Bron: Extra

SM | 150 miljoen euro nodig voor batterijen, windmolens en zonnepanelen op Aruba, Curaçao en Sint Maarten

De Nederlandse rijksoverheid moet de komende jaren 150 miljoen euro uittrekken voor de uitrol van windmolens, zonnepanelen, en batterijen op Aruba, Curaçao en Sint Maarten. Dat blijkt...

PBC | Top 0.3% belastingplichtigen met schuld dragen 1/3e totale belastingschuld

Persbureau Curacao WILLEMSTAD – De Belastingdienst richt zijn focus op invordering bij zakelijke klanten. Zij zijn verantwoordelijk voor ongeveer 95 procent van de totale belastingopbrengsten. 0,3 procent van...
- Advertisement -spot_img

RTL | Olievondst kan Suriname steenrijk maken, maar ook straatarm

HomeMediaRTL | Olievondst kan Suriname steenrijk maken, maar ook straatarm

Joep Westerveld

Twee medewerkers van het staatsoliebedrijf bekijken een kaart met proefboringen in Surinaamse wateren. Beeld © Staatsolie

600 miljoen dollar investeerden oliemaatschappijen in de zoektocht naar olie voor de kust van Suriname. Begin dit jaar was het eindelijk raak. “Suriname zal nooit meer hetzelfde zijn”, klonk het jubelend. Zal het land erin slagen zijn oliedollars verstandig te besteden?

De afgelopen vijf jaar keek Suriname jaloers naar buurman Guyana. Daar stuitten oliemaatschappijen tijdens proefboringen op het ene na het andere winbare olieveld. Afgelopen week was het weer raak: ExxonMobil kondigde een grote vondst aan waarmee de oliereserves van het land uitkomen op zo’n acht miljard vaten. Per hoofd van de bevolking is dat meer dan Koeweit.

Zo’n feest is het in Suriname nog niet, maar oliebedrijven Apache en Total meldden op 7 januari wel de eerste grote olievondst in Surinaamse wateren. De Britse energieconsultant Wood Mackenzie schatte de vondst op 300 miljoen vaten olie en 1400 miljard kubieke meter aardgas.

De Surinaamse zeebodem lijkt geologisch gezien erg op die van Guyana, waar nu al 16 olievelden zijn gevonden

De vooruitzichten zijn goed

Daarmee waagt het bureau zich aan een knap staaltje nattevingerwerk, want er zijn nog minstens drie proefboringen nodig om te bepalen hoeveel vaten olie er precies in de grond zitten en of die olie commercieel winbaar is. Dat zegt Lucia van Geuns, energie-expert bij The Hague Centre for Strategic Studies (HCSS). “Dan pas kun je sommetjes maken.”

De vooruitzichten zijn in elk geval goed, want de Surinaamse zeebodem lijkt geologisch gezien erg op die van Guyana, waar nu al 16 olievelden zijn gevonden. Ook in Suriname vinden op meerdere locaties proefboringen plaats.

Nog een opsteker: het recent ontdekte veld bestaat uit relatief lichte olie. Die is makkelijker – lees goedkoper – uit de grond te halen dan zware olie en veel beter verkoopbaar op de wereldmarkt. “Suriname zal nooit meer hetzelfde zijn”, juichte Staatsolie-directeur Rudolf Elias na de vondst.

Staatsolie-directeur Rudolf Elias (r) bezoekt een proefboringsinstallatie voor de Surinaamse kust. Beeld © Staatsolie

Van steenrijk tot straatarm: Noorwegen vs Venezuela

Daar kon Elias wel eens gelijk in krijgen. Het is voor Suriname alleen te hopen dat de verandering positief zal zijn. Olie kan je land steenrijk maken, maar ook straatarm. Economen noemen Noorwegen vaak als voorbeeld van een land met een verstandig beleid op het gebied van olie. In het Noorse staatsfonds dat de olie- en gasinkomsten belegt, zit inmiddels meer dan 1000 miljard euro, grofweg 188.000 euro per Noor.

Aan de andere kant van het spectrum staat Venezuela, het land met de grootste oliereserves ter wereld en ooit het rijkste land van Zuid-Amerika. Venezuela raakte totaal afhankelijk van de olie-inkomsten, en toen de olieprijs in 2015 inzakte raakte het land in een zware economische crisis met hyperinflatie en extreme tekorten aan voedsel en medicijnen tot gevolg.

Wat kan Suriname verdienen?

Staatsolie, dat volledig in handen is van de Surinaamse staat, heeft het recht om een belang van 20% te nemen in de winning van olie uit het recent ontdekte veld. Het maakt dan aanspraak op een vijfde van de inkomsten, maar moet ook een vijfde van de investeringen voor zijn rekening nemen.

Daarnaast ontvangt de Surinaamse staat royalty’s van 6,5% en als de exploitatie winstgevend is ontvangt Suriname ook nog eens 36% van de winst.

“We moeten nog vaststellen of er inderdaad genoeg winbare olie is. Maar het zou kunnen dat er straks een paar honderd miljoen dollar Suriname binnenstroomt”, zegt econoom Winston Ramautarsing. “Dat zijn aanzienlijke inkomsten voor een klein land als Suriname.”

Staatsolie produceert al decennialang brandstof in een raffinaderij nabij Paramaribo. Hierin verwerkt het olie van zware kwaliteit voor de binnenlandse markt. Beeld © Staatsolie

Wankel bestuur

Minder hoopgevend is het landsbestuur van Suriname, dat de laatste jaren corrupter wordt en zich flink in de schulden steekt. Sinds 2015 zakte Suriname van de 36e naar de 73e plaats op de wereldwijde corruptie-index van Transparency International. De Surinaamse overheid leende de afgelopen jaren zo veel geld dat het 38 procent van alle belastinginkomsten kwijt is aan het betalen van rente.

Winston Ramautarsing, voorzitter van de Vereniging van Economisten in Suriname: “Als ik op de recente historie afga, denk ik niet dat het kabinet klaar is om verstandig met geld om te gaan.”

Lessen uit het verleden

Opvallend genoeg begon de malaise doordat Suriname te afhankelijk werd van een andere grondstof, namelijk goud, zegt Ramautarsing. “Toen de goudprijs tien jaar geleden steeg, ging de staat op veel te grote voet leven. Dat geld is grotendeels consumptief opgemaakt. Toen de goudprijs zakte, ontstond een enorm begrotingstekort.”

Een lichtpuntje is dat het Surinaamse parlement in 2017 een wet aannam voor het oprichten van een ‘Spaar- en Stabilisatiefonds’. “Hopelijk hebben de bestuurders van de toekomst de lessen uit het verleden geleerd”, zegt Ramautarsing.

Hij benadrukt dat het nog vier tot acht jaar duurt voordat de eerste olie eventueel verkocht kan worden. “Maar als ik terugkijk, heb ik daar eerlijk gezegd weinig vertrouwen in.”

Bron: RTL nieuws

4 reacties

  1. Hopelijk kunnen de inwoners van baide landen ook mee genieten van al die miljarden ,en niet dat de “vinders” ermee vandoor gaan

  2. Die regio van de wereld is het mooiste en rijkste regio in grondstoffen en potenties, ter wereld. Het is extreem vruchtbare grond met veel zoet water en is dan ook nog rijk aan winbare grond stoffen. En wat gebeurd er mee? Verkwanseling en er profiteren maar een paar mensen van. Het bestuur. En het bestuur heeft geen visie, behalve hun eigen portemonnee. Klinkt bekent toch? De burgers stemmen, iedere keer weer op dat zelfde bestuur. En waar het bestuur rijker word worden de burgers armer. En dat in een land waar blijft bijna alles groeit (zonder moeite) met uitgestrekte jungle waar goud edelstenen en olie voor het oprapen ligt. En dan de bevolking in deze conditie. Hoe zal het hier gaan? Wij hebben niet die bronnen maar wel een vergelijkbare elite?

  3. Met laagvliegers als leiders zoals Bouterse en burgers die óp laagvliegers als Bouterse stemmen zal Suriname altijd een bananenrepubliek blijven.

Geef een reactie

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Zoeken

Recente reacties