Ingezonden: De economie van de atrako

Brief

Ingezonden brieven

Uw ingezonden brief in de Knipselkrant Curaçao? Stuur uw brief voor 17:00 uur naar emailadres: INGEZONDEN.
Wij publiceren uw brief zonder deze in te korten.

De redactie van de Knipselkrant Curaçao is niet verantwoordelijk voor de inhoud.
Ingezonden stukken die beledigende of discriminerende taal bevatten worden door ons niet gepubliceerd.

Vandaag laten we Roy Evers aan het woord

Stel: O is de verwachte opbrengst van een atrako, bijvoorbeeld de gemiddelde opbrengst van alle atrako’s gepleegd in de afgelopen zes maanden.
K zijn de kosten verbonden aan het plegen van een atrako.
Zolang O groter is dan K (O>K), blijven de atrako’s doorgaan.
Hoe berekenen wij K?
Stel: S is de straf die de dader krijgt wanneer hij of zij gepakt wordt.
p is de kans dat hij of zij gepakt wordt.
Dan is: K gelijk aan p maal S (K = pxS)
Maar K moet gecorrigeerd worden. Er is nog zoiets als gewetenwroeging waarmee K verhoogd moet worden, we noemen dat ‘g’. Als ‘g’ groot is, dan denkt de potentiële dader tien keer na voordat hij een atrako pleegt.
We krijgen dan: K = pxS + g
Dus zolang O > pxS + g, ofwel de verwachte opbrengst van een atrako groter is dan de verwachte straf plus een beetje geweten, is het lonend om een atrako te plegen.
Dit model geldt alleen voor daders die tijdens het plegen van een atrako volledig bij hun verstand zijn (de rationele dader). Voor gestoorde daders gelden andere uitgangspunten.
Wat kunnen wij doen? Wij kunnen proberen om O te verlagen. Dus niets van waarde bij ons hebben wanneer wij op straat gaan: geen geld, geen telefoon, geen juwelen, het liefst in lompen gekleed. Thuis ook niets van waarde, leven als een kluizenaar.
Of, wij kunnen proberen om K verhogen: hogere straffen en een hogere pakkans. Deskundigen beweren dat hogere straffen niets uitmaken en een hogere pakkans kost geld, dat is weer een andere economie: de kosten van het pakken versus de schade aan de gemeenschap.
Dan blijft ‘g’ over, het geweten. Een hogere ‘g’ betekent een hogere drempel. We kunnen het geweten van de dader vergroten door middel van opvoeding, scholing, socialisering, heraanpassing, brainwashing. Nu las ik recentelijk in de krant dat wij flink moeten investeren in ons collectief geweten, want daar is het slecht mee gesteld. Daders worden in bescherming genomen door de gemeenschap. Hele families delen in de opbrengsten van criminele activiteiten. Ordehandhavers komen aan hun dagelijks brood. Dus wie moet wie opvoeden? Intussen dweilen wij met de kraan open.

Door: Roy Evers
te, Curaçao

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *