28.9 C
Willemstad
• woensdag 12 mei 2021 11:23

Telegraaf | Bonaire gaat op geel: reizen weer toegestaan

AMSTERDAM - Reizen naar Bonaire wordt weer toegestaan. Vanaf 19 mei verandert het reisadvies voor het eiland, bevestigt een woordvoerder van Buitenlandse Zaken. Vooralsnog staat de hele wereld...

PBC | Charetti America-Francisca is nieuwe voorzitter van de Staten

Persbureau Curacao WILLEMSTAD – Charetti America-Francisca is sinds gisteren de nieuwe voorzitter van de Staten. Zij werd voorgedragen door de grootste partij in het nieuwe parlement, de MFK....

PBC | Steekpartij in de SDKK

Persbureau Curacao WILLEMSTAD – De SDKK-gevangenis is opnieuw opgeschrikt door een geweldsincident. In blok 7 werd gisterochtend een gevangene door een medegevangene in zijn linkerbeen gestoken. De steekpartij...

PBC | Twaalf partijen willen meedoen aan Arubaanse verkiezingen

Persbureau Curacao ORANJESTAD – Twaalf politieke partijen hebben officieel laten weten mee te willen doen aan de statenverkiezingen van 25 juni op Aruba. Ze hebben hun kandidatenlijsten ingediend...

PBC | Bonaire gaat testen op de luchthaven

Persbureau Curacao KRALENDIJK – Bonaire is van plan om eind van de maand coronatesten uit de voeren voor aankomende reizigers op de luchthaven. Het gaat dan om een...

ParadiseFM | ‘Curaçao blijft oranje’

Nederlanders kunnen weliswaar binnenkort weer op vakantie, maar Curaçao en de andere Caribische eilanden van het Koninkrijk behouden hun code oranje. Dat betekent dat de Nederlandse overheid...
- Advertisement -spot_img
HomeMediaAD | ‘Paps’ Capriles overleden

AD | ‘Paps’ Capriles overleden

Maduro & Curiel’s Bank (MCB) Lionel ‘Paps’ Capriles overleden

Willemstad – Lionel ‘Paps’ Capriles, een van Curaçaos meest markante personen, is gisteravond overleden. Hij is na een ziekbed en verblijf van enige tijd in het ziekenhuis 83 jaar geworden.

Behalve president-directeur van de grootste bank van de Dutch Caribbean, Maduro & Curiel’s Bank (MCB), was Lio Capriles maatschappelijk en sociaal zeer actief tijdens zijn werkzame leven. Hij is onder meer voorzitter van de Kamer van Koophandel geweest, voorzitter Stichting Maatschappij en Politie, voorzitter Sociaal Vangnet Reda Sosial, lid van de Raad van Advies, president-commissaris van Rif Resort (Sonesta, later Marriott) en president-commissaris van het World Trade Center Curaçao. Capriles ging pas op zijn 70e met pensioen als topman van de MCB en bleef ook daarna nog vijf jaar lang aan als voorzitter van de Raad van Commissarissen van de bank.

De man die bekendstaat als ‘Paps’, heeft zijn bijzondere bijnaam te danken aan het feit dat juist hij anderen aansprak met ‘Paps’ omdat hij op straat en tijdens bijeenkomsten door zo veel mensen werd aangesproken, van wie hij onmogelijk alle namen kon onthouden: ‘Paps’ was dan altijd veilig en liefkozend bedoeld; over en weer. Capriles was in de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw ‘het gezicht’ van de MCB. Voor velen bleef hij dat ook nog lange tijd daarna.
Ingewijden weten te vertellen dat mei 1969, de opstand waarbij een deel van Willemstad in vlammen opging, voor de toen nog jonge bankier een keerpunt is geweest in zijn denken, praten en aanpak. Dat blijkt ook heel goed in zijn boek ‘Mi a purba’ (Ik heb het geprobeerd) dat in 2002 werd uitgebracht. Het bevat niet minder dan 247 speeches die hij in de periode 1960-2001 heeft uitgesproken. Een derde van alle toespraken is overigens niet eens in het boek opgenomen.

In de reeks redevoeringen schuilt een lichte teleurstelling over de economische en sociale ontwikkeling van Curaçao vanaf de jaren 70. In feite zijn de analyses dertig jaar lang identiek: dezelfde problemen, dezelfde obstakels, dezelfde gevaren. Een matig vertrouwen om te investeren, een (te) hoge werkloosheid en substantiële armoede. Capriles toen: ,,Sociale problemen zijn de grootste vijand van een goed investeringsklimaat.” Van Capriles is de bekende quote dat Curaçao zich ontwikkelt met ‘de handrem’ erop. Naar binnen gekeerd en afgeschermd van buitenlandse (markt)invloeden betekende dit vooral dat de ‘survival of mediocracy’ (de overleving van middelmatigheid) werd gestimuleerd.

Capriles, geboren in augustus 1933, laat vrouw Judith, twee kinderen – Lionel ‘Chicu’ Capriles die sinds 2004 aan het roer van de MCB staat, en Michèle Russel-Capriles – en zes kleinkinderen achter. Naar verluidt heeft hij het 100-jarige jubileumfeest van de bank afgelopen december nog wel bewust meegemaakt. De laatste dagen verslechterde zijn gezondheid echter en lag hij in het Sint Elisabeth Hospitaal.

‘Paps’ was zonder twijfel een van de bekendste eilandbewoners van Curaçao en ook op alle andere eilanden van de voormalige Nederlandse Antillen was hij bekend en bemind. Maatschappelijk institutioneel, een-op-een in zijn individuele contacten. Als bankier wist hij exact met wie hij te doen had, zeker als er krediet werd verstrekt.

Uit zijn speeches blijkt dat hij een hekel had aan onverschilligheid: Een land laat zich moeilijk besturen waar onverschilligheid heerst. Zijn eerlijke kritiek was echter vooral gebaseerd op zijn voorliefde voor Curaçao. Zoals het voorwoord van ‘Mi a purba’ schrijft: ,,Met lef, met passie, met kritiek, maar even vaak met altruïsme heeft Lio gestreefd naar een beter Curaçao: het is zijn motivatie en drijfveer.”

Capriles was zeer populair. Zijn populariteit bleek ook uit het 820 pagina’s dikke boek ‘Veranderend Curaçao’, dat in 2000 in Den Haag werd gepresenteerd: een cadeautje van de bank voor zijn 45-jarig dienstverband. Daarvoor schreven zestig personen van de eilanden en in Nederland, onder wie de Nederlandse staatssecretaris van Koninkrijksrelaties, essays over het Curaçao van vroeger en nu.

Anders dan zijn vader en zijn dochter Michèle is Capriles nooit in de politiek gegaan. Wel volgde hij de gang van zaken op het eiland op de voet. En had hij altijd zijn zegje klaar. Zijn lijfspreuk was: ,,Behold the turtle, he makes progress only when his neck is out.” Een professor op Harvard, waar hij had gestudeerd en cum laude was geslaagd, leerde hem dat een schildpad alleen maar vooruitkomt wanneer hij zijn nek uitsteekt. ,,Dat sprak me aan: je moet risico’s durven nemen om vooruitgang te boeken.”

Bron: Antilliaans Dagblad

13 reacties

  1. Joep Meloen heeft gelijk.

    Bo banku amigo is vooral banku amigo Capriles.

    Dikke winsten gaan naar de familie Capriles, niets mis mee, maar hang hier dan niet de moeder Theresa uit.

  2. @ LaStiwz,

    Capriles heeft inderdaad af en toe wel eens een klein kritisch woordje laten vallen, maar nimmer heeft hij met de vuist op tafel geslagen.
    Feit is wel dat de MCB ontzettend goed voor de aandeelhouders zorgt en enorme hoeveelheden geld ieder jaar onttrekt aan de economie van het eiland in de vorm van winst.
    Dat zou een maatschappelijk betrokken bank niet moeten doen. Winst maken is prima, maar hou het binnen de perken, Ga gewoon uit van een vast percentage en geef de rest terug aan het eiland, desnoods in de vorm van een donatie aan de overheid.
    Het standpunt dat een bedrijf zoveel winst mag draaien als het wil is leuk, maar niet in zo’n kleine economie. En dan reken ik die van de andere eilanden daar maar even bij.

  3. @Bert
    Misschien toch handig als je je in een topic ‘verdiept’ ipv onzin uit te kramen.
    De Bank of Nova Scotia heeft – 49% – van de aandelen gekocht.
    Verder kan ik verwijzen naar een bijzondere scriptie van Luuk Leussink van de UU uit 2011.
    Verhelderend, en terecht opgemerkt door @Mano, w:
    het heeft niets met Joodse kringen te maken. Bah, wat een misselijke opmerking(en).

  4. @Bert: Je zit gigantisch uit je nek te lullen. Lees Mi a purba eventjes. Als je daar geen kritische woorden in ziet staan ben je blind.

  5. Capriles was een goed bankier, maar om die man nu vol met veren te steken is ook overdreven.

    Hij heeft in eerste instantie vooral goed voor zichzelf en zijn familie gezorgd, en op een kritisch woord over de gemeenschap en in het bijzonder de politiek heb ik hem nog nooit kunnen betrappen, terwijl hij in zijn positie daarmee best impact zou kunnen hebben gehad.

  6. Ach, Mano probeert weer zoals altijd politiek correct te zijn.

    Terwijl er niets mis mee is om vast te stellen dat de Joodse gemeenschap een hechte is, waarin buitenstaanders niet snel toegelaten worden.

    En Joden zijn goede zakenlui. Daarom sluiten ze ook hun filiaal op Saba. Dit filiaal leidt een verliesje dat in het niets valt vergeleken met de megawinst van de MCB, maar Capriles en co kijken alleen naar winsten en bonussen.

    En de MCB een familiebedrijf? Vroeger misschien, maar als ik het goed heb is de grote buitenlandse bank Nova Scotia de meerderheidsaandeelhouders.

  7. MCB is een familiebedrijf. In familiebedrijven is het niet meer dan normaal dat zonen/dochters of naaste familieleden hun vader/opa/oma opvolgen en/of het bedrijf overnemen. Extreem nepotisme in verband brengen met ‘Joodse kringen’ vind ik hoogst ongepast..en bovendien, bewust of onbewust, een latent antisemitisch aandoende opmerking.

  8. Zeer gerespecteerde man, al getuigt de benoeming van zijn tot zijn opvolger wel van extreem nepotisme.

    Maar nepotisme is een bekend verschijnsel in Joodse kringen.

Geef een reactie

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Zoeken

Recente reacties